Mentionsy

W kolejnym odcinku podcastu Wojenne Historie witają Was Kamil Kawalec i Norbert Bączyk.

Jeżeli Ty też uważasz, że nasze treści są tego warte, możesz dołączyć do tego grona i wesprzeć nas w serwisie patronite.pl.

Odegrały dosyć istotną rolę w walkach we Włoszech czy na obszarze zachodniej Europy w latach przede wszystkim 1944-1945.

radzieckich czołgów ciężkich, takich jak KW i IS.

W listopadzie 1943 roku jednymi z pierwszych czołgów, jakie wdarły się do Kijowa ze strony Armii Czerwonej, były właśnie czołgi ciężkie Churchill.

Albo przynajmniej przetrwać na tyle długo, że zanim zostaną zniszczone, obezwładnią znacznie więcej sił przeciwnika, utorują drogę kolejnym własnym jednostkom.

Czy stały za tym jakieś konkretne założenia taktyczne czy logistyczne?

Latem 1941 roku zaczęła się ścisła współpraca z Wielką Brytanią.

Ciężkie 40-tonowe czołgi po prostu wymagały niezwykle precyzyjnie wykonanych i bardzo dokładnie serwisowanych mechanizmów, inaczej bardzo łatwo ulegały awarii.

miękkimi i z celami obszarowymi, czyli np. walka z piechotą, stanowiskami artylerii, także z czołgami, ale zasadniczo radzieckie czołgi ciężkie miały wspierać piechotę na systemowym polu walki i miały zwalczać różnego rodzaju cele amunicją odłamkowo-burzącą, a nie tylko używać amunicji przeciwpancernej.

Dla nich czołg ciężki nie powinien być czołgiem przeciwpancernym, a podstawowa funkcja takiego czołgu powinna się opierać na rozwalaniu nieprzyjacielskiej piechoty, gniazd karabinów maszynowych, stanowisk armat, także okopanych czołgów przeciwnika, niszczenie domków, schronów, rozjeżdżanie drutu kolczastego i tak dalej.

Ale stwierdzono, że na przykład na drodze utwardzonej czołg potrafił przemieszczać się z maksymalną prędkością blisko 30 km na godzinę, że potrafił utrzymać średnią prędkość marszową 25 km na godzinę, że na drodze gruntowej jechał z prędkością 17 km na godzinę, mówimy o prędkościach maksymalnych, że zużywał między 300 a 400 litrów na każde 100 km, dzięki czemu...

Latem 1942 roku zaczyna się ta radziecka historia czołgów Churchill.

Znaczy było wiadomo, że silniki cierpią na wycieki płynu chodzącego, co mogło spowodować zniszczenie jednostki napędowej, że występują drgania, które powodowały pękanie obudowy mechanizmu obrotowego, na ten przykład, że te czołgi miały wady gąsienic, miały wady wózków i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej, w związku z czym taki Churchill, zanim trafił na front, potrafił najpierw przejść naprawę w zakładach brytyjskich, potem kolejną rewitalizację w Gorki, a potem jeszcze w ramach tak zwanych

Szkolną Brygadę Pancerną, gdzie uczono czerwonoarmistów obsługi brytyjskich czołgów, a jednocześnie, jak powiedziałem, fabryka nr 92 w Gorki.

Były testowane, były naprawiane, były modyfikowane, trwały szkolenia i dopiero w końcówce 1942 roku, w czasie decydującego okresu Bitwy Stalingradzkiej, zapadła decyzja, żeby wreszcie posłać do walki pułki czołgów Churchill, których liczebność na tle ogólnie Armii Czerwonej, Wojsk Pancernych Armii Czerwonej była śmiesznie niska.

No i można powiedzieć, że historia przygotowywania Churchill'i do walki w szeregach Armii Czerwonej jest troszkę znowu podobna do szykowania się panter po stronie Wehrmachtu.

48 Pułk Czołgów Ciężkich będzie walczył o lotnisko Gumrak 21, 22, 23, 24 stycznia.

Churchill'e pod Leningradem też nie spisywały się najlepiej ze względu na zabagniony teren.

Piechota dostarczała im amunicję i jedzenie i oni tkwili w tych czołgach na pozycji wysuniętej pod ogniem nieprzyjaciela, który nie mógł ich jednak zniszczyć do końca, bo miały te czołgi na tyle grube pancerze, że załogi w nich przetrwały, a potem czołgi udało wycofać się na tyły.

I nie lekceważmy tej dostawy tak naprawdę 160 czołgów, bo pamiętajmy, zima-wiosna 1943 roku, to jest jednak stopniowe, powolne, ale jednak zamieranie produkcji czołgów KW-1S, to jest przygotowanie się do produkcji KW-85 i IS, czołgu zupełnie nowej generacji czołgu ciężkiego, to jest

Bitwa pod Kurskiem była dla Churchill'i mniej więcej tym samym, co dla Panthers, tą tylko różnicą, że Pantery chociaż coś zniszczyły w dużych ilościach dzięki swoim kapitalnym armatom, a Churchill'e to zasadniczo paliły się w bitwie pod Kurskiem.

Panterę mógł przestrzelić na wylot, ale sam niezniszczalny mimo grubego pancerza nie był, bo te niemieckie armaty były jak bokserzy ciężkiej wagi.

Koordynacja z brygadami czołgów średnich w przypadku pułków czołgów ciężkich uzbrojonych w czołgi Churchill jest niewystarczająca eufemistycznie rzecz ujmując.

Czołgi Churchill z racji pojawienia się KW-85 i oczekiwania na IS-85 uznane są już, jeśli chodzi o jednostki czołgów ciężkich, za sprzęt de facto przestarzały, ale walczą jeszcze jesienią 1943 roku na początku roku 1944.

Są takie symboliczne zdjęcia czołgów Churchill wjeżdżających do Kijowa w listopadzie 1943 roku.

Natomiast pułki czołgów ciężkich gwardii są systematycznie przezbrajane na czołgi IS i czołgi Churchill są wycofywane z pierwszej linii.

I to już wszystko w dzisiejszym odcinku.