Mentionsy

Jakie opinie mieli o tych czołgach żołnierze Armii Czerwonej i dlaczego tych Churchillii trafiło do Związku Radzieckiego około 250 sztuk?

Ale Churchill jako czołg walczył także w szeregach Armii Czerwonej.

Relatywnie niewielka partia, 253 bądź 258 egzemplarzy została przekazana Armii Czerwonej i większość tych czołgów skierowano do walki.

Liczba Churchill nie była duża, ale zwróćmy uwagę, że to był jedyny dostępny, powiedzmy zachodni czołg, który Zachód w ramach Lend-Lease mógł ofiarować Armii Czerwonej.

I takie też właśnie czołgi mieli do zaoferowania swojemu nowemu sojusznikowi, Związkowi Radzieckiemu i Armii Czerwonej de facto od roku 1942.

I Churchill w Armii Czerwonej, który został sklasyfikowany, a jakże jako czołg ciężki, analog dla KW, był wykorzystywany bojowo w roku 1943 i w roku 1944.

Ten czołg załapał się symbolicznie na wszystkie tak naprawdę kluczowe bitwy Armii Czerwonej, zwłaszcza w roku 1943.

W listopadzie 1943 roku jednymi z pierwszych czołgów, jakie wdarły się do Kijowa ze strony Armii Czerwonej, były właśnie czołgi ciężkie Churchill.

A w armii czerwonej czołgi ciężkie zawsze uważano za te najlepsze, za te szczególne, ze względu na to, że miały one odznaczać się w stosunku do czołgów średnich lepszą siłą ognia, znacznie grubszym opancerzeniem, a przez to znacznie większą możliwością przetrwania na polu walki.

To nie jest przypadek, że w Armii Czerwonej mamy to określenie Gwardyjski Pułk Czołgów Przełamania.

Brytyjczycy zapowiedzieli szeroką pomoc materiałową dla Armii Czerwonej.

I w pierwszej kolejności to brytyjska pomoc w samolotach i w czołgach była dla Armii Czerwonej kluczowa.

Już pod koniec 1941 roku widzimy przecież brytyjskie czołgi w walce w szeregach Armii Czerwonej.

Więc Brytyjczycy zaczęli przekazywać różnego rodzaju uzbrojenie, sprzęt wojskowy w pierwszej kolejności jeszcze nawet przed Amerykanami na rzecz Armii Czerwonej.

No i oficerowie Armii Czerwonej byli kierowani do Wielkiej Brytanii celem wizytacji przemysłu, celem wizytacji jednostek, aby składać zamówienia, aby typować potrzebny sprzęt.

O ile w armii brytyjskiej problemy techniczne wczesnych Churchill'i w roku 1942 zmuszały do zadania pytania, czy te czołgi w ogóle nadają się do walki, o tyle w Armii Czerwonej nikt takich pytań w sumie nie zadawał.

Rok 1942 to jest, pamiętajmy, rok niezwykle kryzysowy dla Armii Czerwonej.

Rosjan nawet nie zniechęcało to, że wczesne Churchill'e uzbrojone były w armaty o charakterze przeciwpancernym 40-milimetrowe, których podstawową funkcją było zwalczanie czołgów, podczas gdy podstawową funkcją czołgu ciężkiego w Armii Czerwonej była walka z celami wojennymi.

To był lipiec 1942 roku i stopniowo latem tegoż roku w Armii Czerwonej zaczęły się przygotowania do adaptacji właśnie czołgu Churchill do służby w Armii Czerwonej.

I to pozwoliło latem i jesienią 1942 roku na formowanie pierwszych jednostek w Armii Czerwonej właśnie na Churchillach.

Były testowane, były naprawiane, były modyfikowane, trwały szkolenia i dopiero w końcówce 1942 roku, w czasie decydującego okresu Bitwy Stalingradzkiej, zapadła decyzja, żeby wreszcie posłać do walki pułki czołgów Churchill, których liczebność na tle ogólnie Armii Czerwonej, Wojsk Pancernych Armii Czerwonej była śmiesznie niska.

No i można powiedzieć, że historia przygotowywania Churchill'i do walki w szeregach Armii Czerwonej jest troszkę znowu podobna do szykowania się panter po stronie Wehrmachtu.

poprawionych nieco czołgów Churchill Model 4, to pozwala sformować w Armii Czerwonej kolejną grupę pułków czołgów ciężkich uzbrojonych w Churchill'e.

Taran niemieckich dywizji pancernych, zwłaszcza na tym południowym odcinku, Białgorod, Obojan, tam trzy niemieckie korpusy pancerne, a zwłaszcza korpus pancerny SS, drugi korpus pancerny SS, on włamuje się w ugrupowanie Armii Ogólnowojskowej Gwardii i Armii Czerwonej i żeby natychmiast go zatrzymać, aby nie pozwolić mu się rozpędzić, dowództwo radzieckie natychmiast rzuca do przeciwuderzenia jeden po drugim, jeden po drugim, jeden po drugim, korpusy pancerne bądź zmechanizowane.

Można by powiedzieć, że w połowie 1943 roku zainteresowanie czołgami ciężkimi Churchill ze strony Armii Czerwonej wyraźnie przygasło.

Ale zasadniczo w roku 1943 utracono w walce, a 1943 rok to czas debiutu i użycia Churchilla w Armii Czerwonej, utracono w walce 160 takich czołgów.

Pozostaje jedynie dziewięćdziesiąt kilka, no i siłą rzeczy na tle Armii Czerwonej, gdzie mówimy o tysiącach czołgów, jest to już jakiś rodzaj rodzynka.

To kończy karierę Churchilla jako czołgu bojowego w Armii Czerwonej.

Nie był więc może czołgiem licznym w Armii Czerwonej, nie był nawet czołgiem ważnym, ale był symbolem Lend-Lease, był symbolem, chcąc nie chcąc, wielkiej koalicji antyhitlerowskiej, także w oczach niemieckich żołnierzy, którym przyszło walczyć z tymi czołgami.