Mentionsy

Ale najpierw opowiedzmy o tym, czym w ogóle był tyfus.

Tyfus, czyli dur brzuszny, to jest taka bakteryjna choroba, która jest wywoływana przez bakterię Salmonella tyfi.

Front wschodni to są, szacuje się niektórzy, jakieś dwa miliony ofiar tyfusu.

To jest nie tylko grypa hiszpanka, to jest tyfus, to jest to, co było chorobą frontu wschodniego w czasie pierwszej wojny światowej.

Tyfus był też obiektem zainteresowania oczywiście amerykańskiego, to oni interesowali się taką, to nazwali to gorączka gór skalistych.

Mniej więcej w tym czasie też się z tym tyfusem zaczęły się te badania też amerykańskie.

Ale tak, jak do tego tyfusu doszedł Weigl, może właściwie zacznę od jego biografii jednak.

tyfus i on wtedy zaczyna badania nad tyfusem.

No i tyfus gotowy.

I tyfus gotowy, więc więc

W 1920 roku po wojnie Weigl został czystym profesorem we Lwowie i zaczął strategię walki z tyfusem poprzez szczepienia, bo jak powiedziałem, antybiotyków jeszcze nie było.

Pierwsze próbne szczepienia były przeprowadzone na hucułach, którzy żyli w bardzo takich ahigienicznych warunkach, byli bardzo narażeni na tyfus, no i one przynosiły dobre rezultaty.

I potem po tych badaniach, jeśli chodzi o właśnie na hucułach, potem następne są już na świecie, w Chinach, w Afryce, gdzie tyfus był cały czas wielkim problemem.

Wajg zachorował zresztą, wyszedł z tego tyfusu.

W 1941 roku przychodzą Niemcy, wiedzą, co Weigl robi, straszliwie się boją tyfusu, w związku z tym gotowi są na to się zgodzić.

A i te antybiotyki są skuteczne przeciwko tyfusowi, więc właściwie Weigl dożył do tego momentu, kiedy ten obiekt jego, całego życia właściwie, czyli ta szczepionka, że ona się stała po prostu niepotrzebna, czy może mniej użyteczna, ale tak wielu, większość nawet, badaczy z tych nauk ścisłych tak po prostu ma, tak po prostu jest.

To jest tak, w czasie wojny 8 milionów szczepień zastosowano, no więc to byłyby potencjalne ofiary tego tyfusu, prawda, te 8 milionów, natomiast to była zasługa niewątpliwie i w 1946 roku miał zostać zgłoszony do Nagrody Nobla, ale tutaj władze polskie nie poparły go.