Mentionsy

Polska, druga Rzeczpospolita, która dokonuje rzeczy na płaszczyźnie politycznej szlachetnych, takich jak budowanie autonomii wołyńskiej, o której sobie później powiemy, i dokonuje rzeczy małych, a czasami wręcz haniebnych, jak palenie cerkwi.

Jak wiemy, II Rzeczpospolita była trochę, jak wiele państw Europy Środkowej, pod specjalnym nadzorem ze względu na obawy Światłego Zachodu, że nie do końca ona przestrzega na prawa mniejszości.

To się działo i znowu, wracam do tej autonomii galicyjskiej, może zbyt się jej trzymam, ale gdyby II Rzeczpospolita była Austro-Węgrami, no to w Austro-Węgrzech przez kilkadziesiąt lat tak to działało.

No, powiedzmy sobie wprost, powiedzmy szczerze, II Rzeczpospolita nie poradziła sobie z reformą rolną na ten przykład.

Ja oczywiście, znaczy z perspektywy historyka, ale i Rzeczpospolitanina patrzę na społeczność ochronnictwa w II wieku jako na niewykorzystane bogactwo, ale też potencjał, który się objawiał niejednokrotnie w dokonaniach akademickich, w dokonaniach poetyckich wśród w wojnie obronnej 1939 roku, a jednocześnie

mam świadomość tych ogromnych rozkołysanych nadziei, których II Rzeczpospolita nie mogła spełnić i w związku z tym też pojawiał się ten zadzior, który tak dramatycznie wyostrzy się w latach wojny.

Natomiast pytanie, czym była II Rzeczpospolita, pewnie wypadałoby w pierwszej kolejności zadać historykom ukraińskim.

Nie da się zanegować, chociaż jest to takie proteuszowe mówienie, kiedy mamy w pamięci Hołodomor na końcu tego procesu, ale nie da się zanegować wkładu Sowietów w budowę tożsamości ukraińskiej na początku lat dwudziestych i myślę, że między tymi dwoma biegunami II Rzeczpospolita mieści się pośrodku, jako również wychowawca, która mogła dać więcej, ale która sporo dała.