Mentionsy

Moją pierwszą myślą po przeczytaniu spowiedzi Nikosia było to, że Karol Nawrocki w swoim gabinecie ma wielki plakat Nikodema Skotarczaka.

Spowiedź Nikosia zza grobu.

Teraz już zaczynajmy, nie przedłużam, a zaczniemy od wstępu, w którym Tadeusz Batyr maluje nam następujący obraz Nikosia.

Pytanie jednak jest, czy to na pewno opinia autora, czy też jednak opis powszechnego odbioru legendy Nikosia.

Batyr Nawrocki bądź co bądź rozprawia się z legendą Nikosia.

Oczywiście kontrintuicyjnie wybiela on w ten sposób Nikosia.

Batyr rzeczywiście kreuje Nikosia na miejscowego głupka.

Kilka lat później o problemach Nikosia z pisaniem wspomni jeden z jego kolegów Jerzy Klockowski.

Jerzy Kolasa, który z Nikosiem jeździł z tego czasu do Butapesztu, a potem został współscenarzystą, w sensie Kolasa, filmów Sztos i Sztos 2, drwi sobie, że Nikosia ktoś nazwał organizatorem grup przestępczych.

Ciekawie opisał Nikosia jeszcze Michał Antoniszyn.

Postać moralnie niejednoznaczna, ale swego czasu mentor Nikosia, jego pierwszy pracodawca i promotor.

To w jego cieniu rosnąć miała legenda Nikosia.

Jak państwo słyszą, ile osób, tyle ocen Nikosia.

Nie żeby w ogóle nie było rozmów z prywatnymi osobami, ale nie można oprzeć się wrażeniu, że tylko z jakimś wycinkiem o specyficznym zdaniu na temat Nikosia.

Nie sposób nazwać jednym słowem fachu Nikosia z połowy lat 80-tych, pisze Batyr Nawrocki.

Obraz Nikosia jako obrotowego całego interesu rysuje się właśnie w toku wielu zeznań i licznych wspomnień.

Wojciech Biedroń z Telewizji w Polsce 24 twierdzi, że Nawrocki Nikosia wręcz miażdży, rozprawia się z jego legendą i nazywa słupem dla prawdziwych mafiozów.

I opisuje rolę Nikosia raczej jako sponsora piłkarzy.

Ogniwem łączącym historię pięknego Ricardo i Nikosia, o czym bardziej spostrzegawczy czytelnicy mogli się już zorientować, stanowił fakt, że Ryszard Przędziuk był bratem Haliny Ostrowskiej.

Przez wiele lat katowania tematu Nikosia nikt nie zwrócił uwagi na drugi konkretny szczegół.

No i trzeba przyznać, że sam tytuł jest bejtem, bo książka ta nie jest żadną spowiedzią Nikosia.

Karol Nawrocki, który jest kibicem Lechii Gdańsk, opisuje rolę Nikosia raczej jako sponsora piłkarzy.

Moją pierwszą myślą po przeczytaniu spowiedzi Nikosia było to, że to nie tyle fan, co wręcz fanboy Nikodema Skotarczaka.

Czuć też usilne wybielanie Nikosia poprzez umniejszanie jego czynów.

Problem polega jednak na tym, że z książki wyłania się obraz Nikosia jako tego właśnie frajera, który dał się oszukać prawdziwym graczom.