Mentionsy

Vance i Donald Trump podnoszą głos na Volodymyra Zelenskiego przy kamerach.

Trump chciał zakończyć wojnę na warunkach bliskich rosyjskim i miał w tym własną logikę geopolityczną.

I o tym, dlaczego generał, wiceprezydent i szef CIA mówili nie, a Trump poszedł za Netanyahu.

W gabinecie owalnym razem z szefem Mosadu Dawidem Barneą przez trzy godziny przedstawia Trumpowi prezentację.

Trump reaguje przychylnie.

Trump odkłada kwestię zmiany reżimu na bok.

Trump odpowiada, że reżim w Tehranie będzie zbyt osłabiony i podda się, zanim zdoła zamknąć cieśninę.

Przestrzegać Trumpa miał też zaprzyjaźniony z Vancem dziennikarz Tucker Carlson.

23 lutego Netanyahu dzwoni do Trumpa z informacją wywiadowczą.

Trump mówi, że rozważy to, ale czeka na wyniki ostatniej rundy negocjacji.

Trump prosi kolejno każdego z obecnych o stanowisko.

Suzy Wiles stwierdza, że jeśli Trump uznaje to za konieczne dla bezpieczeństwa narodowego, powinien działać.

Trump w orędziu z 1 kwietnia ogłasza zniszczenie dużej części irańskich zdolności militarnych.

Żołnierz został uratowany, a Trump dostał swój moment triumfu.

Trump odpowiedział wówczas, że reżim podda się zanim zdoła zamknąć ciśnina.

I właśnie dlatego Trump, ten sam Trump, który ogłaszał całkowite zniszczenie Iranu, wezwał inne państwa do wysłania okrętów wojennych, żeby wspólnie zabezpieczyć żeglugę.

Nie przetrwała Trumpa.

Reakcja Trumpa?

Trump miał zagrozić wstrzymaniem programu PURL, mechanizmu zakupów uzbrojenia dla Ukrainy finansowanych przez Europę, jeśli sojusznicy nie dołączą do działań wokół cieśniny Ormus.

Trump zdaje się myśleć, że Ameryka może być potężna sama.

Gest dyplomatyczny przed planowanym szczytem Trump-Xi.

A potem Trump przełożył wizytę w Chinach.

Kiedy 23 marca Trump ogłosił na Truth Social produktywne rozmowy z Iranem, Brent spada o 14% w jednej sesji.

Przewodniczący irańskiego parlamentu Ghalibaf nazywa komunikaty Trumpa fake newsem wymierzonym w manipulację rękami, a Financial Times ujawnia coś jeszcze bardziej niepokojącego.

Na kwadrans przed wpisem Trumpa ktoś zawarł transakcję na rynku ropy o wartości 580 milionów dolarów.

15 minut później Trump opublikował swój wpis, a ceny runęły.

25 marca podczas kolacji fundraisingowej w Waszyngtonie Trump snuje opowieść, że Iran chciał go na najwyższego przywódcę i że odmówił, a Teheran zaprzecza.

Problem w tym, że Trump od lat buduje przekaz na przekonaniu, iż jego odbiorcom można podać nawet najbardziej niedorzeczną historię, byle była efektowna.

Washington Post podał w ostatnich dniach, że w otoczeniu prezydenta narastają obawy, iż sekretarz obrony Pete Hexoff przedstawia Trumpowi nieprawdziwy obraz sytuacji w Iranie.

Trump mówił wcześniej, że Iran nie ma radarów, nie ma obrony przeciwlotniczej.

Tucker Carlson, człowiek, który przez lata był jednym z najważniejszych megafonów w ruchu MAGA, publicznie na swoim podcaście wezwał urzędników Pentagonu i pracowników Białego Domu do odmowy wykonywania rozkazów Trumpa.

Trump natychmiast zareagował, nazywając Carlsona osobą o niskim IQ, która nie ma pojęcia, co się dzieje.

Sam Trump powiedział dziennikarzom, że Tucker stracił swoją drogę i że nie jest maga.

Sam Trump zauważył publicznie, że Vance był może mniej entuzjastyczny w sprawie Iranu.

Do momentu, kiedy Trump powiedział Zelenskiemu, że ten nie ma kart.

I nagle okazuje się, że kraj, który Trump odpuszczał jako bezużyteczny, jest jedynym na świecie posiadającym masowo produkowaną, sprawdzoną w boju odpowiedź na problem, z którym zmaga się największa armia świata.

Administracja Trumpa początkowo odrzuciła ukraińską propozycję partnerstwa przy dronach interceptorowych.

Trump powiedział wówczas publicznie, że USA nie potrzebują ukraińskiej pomocy i wiedzą o dronach więcej niż ktokolwiek inny.

Kraj, który Trump chciał zmusić do pokoju na rosyjskich warunkach, żeby użyć go jako monety przetargowej wobec Rosji w szerszej rozgrywce geopolitycznej z Chinami.

We wtorek, 8 kwietnia, kilkadziesiąt minut przed upływem ultimatum Trumpa, którego niespełnienie miało oznaczać, cytuję, śmierć całej cywilizacji, która nigdy nie zostanie odbudowana, koniec cytatu, dochodzi do zawieszenia obroni.

Premier Sheikh Basharif i Feldmarszałek Asim Munir proszą Trumpa o odroczenie o dwa tygodnie.

Trump ogłasza na Truth Social, że osiągnął i przekroczył wszystkie cele militarne i że irański dziesięciopunktowy plan jest praktyczną podstawą do negocjacji.

Nie brzmi jak Trump, ale raczej jak ktoś, kto szuka zejścia z drzewa.

Taco od Trump always chickens out, czyli Trump zawsze tchórzy.

Irańskie media państwowe opisują to jako wycofanie się Trumpa.

Jak pisze Nate Swanson, który jeszcze w zeszłym roku negocjował z Teheranem w imieniu administracji Trumpa, jeśli cofniemy się o dwa miesiące i pomyślimy, że wielkim osiągnięciem USA jest otwarcie ciśniny Ormus, to jest to niezwykle nieprzemyślana przygoda, a Iran pod wieloma względami silniejszy niż wcześniej.

To znaczy, że pozycja Waszyngtonu przed przełożonym szczytem Trump-Xi nie jest wyższa.

Trump poszedł za Netanyahu.

W lutym 2025 Trump powiedział Zelenskiemu, że ten nie ma kart.

Rok później to Zelensky eksportuje rozwiązania, których supermocarstwo nie wymyśliło samo, a Trump negocjuje na irańskich warunkach przy chińskiej mediacji w pakistańskim Islamabadzie.