Mentionsy

Automatycznie to się przełożyło na późniejszą ilustrację, ponieważ jak wiemy Frodo spisywał te fragmenty lub sam, Frodo i sam.

– zapytał Frodo.

A na to reaguje Frodo, ponieważ jak się za chwilę dowiadujemy z jego wypowiedzi, najbardziej obawiał się jeziora.

No i tutaj warto przypomnieć, bo Frodo go trochę tak mocno, intensywnie strofuje, jak na, wiecie, Hobbita, z punktu widzenia jakby wizualizacji sceny, prawda?

Mamy mierzącego metr 20 Hobbita i mierzącego prawie 2 metry Boromira, ale Frodo jest 50-latkiem, a Boromir ma tylko 39.

Ale co by nie było Frodo ma prawo tutaj nie tylko jako bowiem pierścienia, ale też właśnie jako starsza osoba zwrócić uwagę Boromirowi.

Frodo poczuł, że coś chwyta go za nogę w kostce i upadł z dzikim okrzykiem.

W samą porę sam i Frodo pokonali ledwie parę stopni, a Gandalf dopiero zaczynał się wspinać, gdy ramiona zakłębiły się na wąskim brzegu, namacały skalną ścianę i drzwi.

Frodo jest łapany za kostkę, Bill oczywiście się w tym samym momencie spłoszył i w tym samym momencie ruszył za nim sam, ale musiał zawrócić, chciał zawrócić, dokonał tego wyboru, musiał dokonać wyboru.

Albo Bill, albo Frodo, prawda?

Przyznaje się, że musiał dokonać wyboru, że wilki, węże, biedny Bill został tam sam, a sam Wise musiał wybrać, czy Bill, czy Frodo.

Od chwili, gdy zanurzyłem nogę w tej wodzie, nękało mnie ogromne przeczucie, powiedział Frodo.

Powiedział Frodo.

Tak, no i Frodo przyznaje, że jezioro budziło w nim niepokój od samego początku, prawda?

Po pierwsze tak, być może Frodo miał pieśni, pamiętajcie, a stworzenia

To oni jakby zostali zaatakowani, znaczy został zaatakowany Frodo, a sam być może pierwszy dobiegł, natomiast cała reszta stała już wtedy bardzo blisko drzwi i nie zrobili nic, musieliby dobiec do nich tak naprawdę, więc można się domyślać, że tak naprawdę Frodo był najbardziej z tyłu, był najbliżej jeziora.

No i słuchajcie, Frodo zaproponował jedzonko.

W momencie kiedy Frodo został zaatakowany, na pewno w jego organizmie została wyrzucona bardzo duża ilość hormonu adrenaliny.

Czyli w momencie, kiedy Frodo zaczął powoli te hormony hamować działanie albo wyciszać się i wracać do poziomu standardowego, to z punktu widzenia Froda mógł on odczuć głód.

Glandring ani żądło, bo żądło też Frodo niósł na wierzchu, było obnażone.

W bladych promieniach laski czarodzieja Frodo dostrzegał po obu stronach przejścia kontury schodów i łuków, inne korytarze i tunele biegnące pod górę lub stromo schodzące w dół albo ziejące czarną pustką.