Mentionsy

– odezwał się wreszcie Frodo, czując, że serce wypełnia mu niepojęta radość.

Tak, i po tym długim momencie urzeczenia, trwania w urzeczeniu, bo to było wielokrotnie powtórzone w tekście, Frodo jako pierwszy wydobywa z siebie jakiś głos, prawda?

I taki opis tego, co Frodo odczuwa...

Czuł Frodo, że ona jest...

Nawet Gildor to mówił Frodo'owi, że nie za bardzo interesują go historie, czy przeżycia innych ras, innych istot w Śródziemiu.

I Frodo powtórzył słowa piosenki Toma i aż się zająknął, bo wiecie, Tom śpiewał w niej o swojej, w cudzysłowie, swojej Złotej Jagodzie, tak?

Mówiliśmy o tytule przyjaciela elfów, który Frodo dostał od Gildora skądinąd dwa dni temu, tak?

Miła pani, odezwał się po chwili Frodo.

Zaczęła Złota Jagódka i przystanęła uśmiechnięta, a Frodo patrzył na nią w napięciu.

No i słuchajcie, Frodo zadał pytanie, na które czytelnicy Tolkiena szukają odpowiedzi od 70 prawie już lat, tak?

Frodo looked at her questioningly.

Frodo nie zapytał, czym jest Tom Bombadil, lecz kim jest.

Tolkien wyjaśnia, że Frodo nie zapytał czym, ale kim jest Tom, tak?

Frodo spojrzał na nią pytająco.

Frodo popatrzył na nią pytająco.

Odpuszczamy moment, nie czytamy momentu, kiedy Tom zamyślony siedział, a chubici bali się mu przerywać, bo Tom był taki zamyślony, ale w końcu odważył się Frodo.

Tak, no i zaczyna się rozmowa, w końcu Frodo się odważył i zaczyna się takim dziwnym trochę sformułowaniem.

Tak, no ale Frodo przezwyciężył ciekawość i mamy takie pytanie trochę niewinne, bo Frodo jest ciekawy, czy to przypadek sprowadził Toma do Starej Wierzby, czy Tom usłyszał jego wołanie, jak coś w ogóle stało, że tam dotarł.

Bombadil ponownie zamilkł, ale Frodo nie mógł się powstrzymać od zadania jeszcze jednego pytania, tego, które najbardziej go dręczyło.

Dokładnie, ale jeszcze zanim położyli się do snu, Frodo dręczyło pytanie o drzewo, bo nigdy nie słyszał o...