Mentionsy

Tom, bom, zuch ten tom, Tomek bombadillo.

Wśród innych porzuconych opowiadań znajdowała się historyjka o Tommy Bombadilu, rozgrywająca się w czasach króla Boneheading i opisująca postać wyraźnie mającą być jej bohaterem.

Tom Bombadil był jednym z najstarszych mieszkańców królestwa, lecz cieszył się dobrym zdrowiem i dopisywał mu humor.

Tylko tyle zostało zapisane, ale Tom Bombadil był w rodzinie Tolkienów postacią dobrze znaną, ponieważ wywodziła się ona z holenderskiej lalki Michaela.

Tom został uratowany i stał się bohaterem wiersza Tolkiena przygody Toma Bombadila opublikowanego w Oxford Magazine w 1934 roku.

Czyli mamy, istniała ta postać Tom Bombadil jako lalka Michaela, która miała różne swoje perypetie życiowe, ale była bardzo podobna do tego naszego znanego nam Toma Bombadila, czyli właśnie podobne kolory, podobny strój.

No i słuchajcie, w tym fragmencie mamy zarówno pierwsze pojawienie się tego imienia Tom Bombadil u Tolkienów, prawda, i w konsekwencji Tolkien wykorzystał je do stworzenia poematu przygody Toma Bombadila.

No i też ta wizualna inspiracja, czyli mamy w jednym fragmencie dwa ukryte elementy Toma Bombadila.

– Tom Bombadil, powiedzcie, co się wam przydarzyło?

– zawołał Tom Bombadil, podskakując wysoko.

Pojawia się na scenie słynny Tom Bombadil.

kim potencjalnie jest Tom Bombadil, ale bardziej przez zaprzeczenie, czyli czym lub kim nie jest Tom, bo to jest łatwiejsze.

Natomiast na koniec ósmego rozdziału, dopiero wtedy, kiedy Tom zniknie ze sceny, planujemy podsumowanie całego tematu z naszym polskim specjalistą od Bombadila, czyli Sławkiem Bombadilem Miklasem.

Wtedy będziemy, zbierzemy w całość to, co wiemy o Tomie Bombadilu i być może wyciągniemy jakieś sensowne, logiczne wnioski, choć nie jest to łatwe.

Słuchajcie, Bombadil osadza ich w miejscu jednym gestem i słowem, prawda?

No i jak już zauważyliście pewnie, poznajemy imię i nazwisko tej istoty, tego nowego bohatera, Tom Bombadil, jeszcze tutaj powtórzymy dla porządku, sam się przedstawia i potem wypowiada się dosyć niedorzecznie, ale jednak to wszystko ma jakiś sens i to bym powiedziała jest taka kwintesencja wypowiedzi Toma.

I'm Tom Bombadil.

Dobra, no i wróćmy do języka polskiego i zobaczmy, jak poradzili sobie z tym fragmentem, tym tylko fragmentem wypowiedzi, dialogu Bombadilla, inni nasi tłumacze.

Nazywam się Tom Bombadil.

Jestem Tom Bombadil.

I słuchajcie, po raz pierwszy w tym fragmencie Tom Bombadil nazywa to drzewo.

Otóż w 1934 roku, trzy lata przed wydaniem Hobbita i wiele lat przed wydaniem Władcy Pierścieni, ukazały się w Oxford Magazine przygody Toma Bombadilla, Adventures of Tom Bombadilla, autorstwa oczywiście Tolkiena.

Dziarski to Bombadil, co serce ma złote, nosi żółte buty i modrą kapotę.

Ha, Tommy Bombadilu, oj, głowę ci zmyję.

Tak więc dosyć wcześnie Tolkien wiedział, że chce te fragmenty Bombadilla w jego nowej książce.

Toma Bombadila zostały pierwszy raz wydane w 1994 roku jako kompilacja różnych opowieści i poematów Tolkiena w tłumaczeniu Marii Skimiewskiej i Agnieszki Kretschmar.

To było pod tytułem Tolkien dzieciom, a Agnieszka Kretschmar właśnie tłumaczyła przygody Toma Bombadila.

Dobra, także widzicie, Tom Bombadil, jego przygody, wierzba i jego strój, to wszystko było już w tym poemacie z 1934 roku.

Dom Toma Bombadila czekał ich na stoku następnego pagórka.

O sitowie nad stawem, o liliach na wodzie, o tomie bombadilu i o złotej jagodzie.

Żeby tutaj zamknąć w pewnej wyraźnej strefie las i koniec lasu, miejsce, gdzie Tom Bombadil ma swój dom.

Teoretycznie Złota Jagoda jest dużo mniej tajnicza niż Tom Bombadil, ale co ciekawe w Władcy Pierścieni w oryginale nigdzie nie jest powiedziane jaka łączy ich relacja.

Tom Bombadil był moim zdaniem straszny, lecz jeszcze gorsze były wstępne uwagi speakera, że Złotanka jest jego córką, tutaj Tolkien zastosował wykrzyknik, a Wierzbus z Przymierzeńcem Mordoru, i tu Tolkien zastosował dwa wykrzykniki.

Bardzo ciekawy, króciutki liścik, w którym po pierwsze wiemy, że Złotanka, Złota Jagoda nie jest córką Toma Bombadila.

Złotanka nie jest córką Toma Bombadila.

Tym razem na bazie poematu przygodę Toma Bombadila, o którym już mówiliśmy.

Rzeczy wtedy Bombadil.

i wydał tą Bombadil weselisko huczne.

Wciąga Bombadilla pod wodę dla psoty, a nie żeby zrobić mu krzywdę.

Jest też napisane bardzo fajnie właśnie, że Złota Jagoda i jej matka są duchami rzek tego obszaru, którego głównym duchem opiekuńczym jest tą Bombadil.

Dużo tego jest o Tomie Bombadilu i Złotej Jagodzi, ale to są wszystko takie niedomówione rzeczy.

Będziemy się oczywiście dalej przyglądać tej postaci, choć już nie będzie, nie ma jej tak dużo w tekście jak Toma Bombadila, jednak nadal warto, bo jest arcyciekawa.

Kolejne, co zwraca uwagę, to mamy w ramach sytuacji, w jakiej znaleźli się hobbici, przeniesienie przygód z poematu przygody Toma Bombadila do Władcy Pierścieni, tak?

Toma Bombadila, tak?

Bo z jednej strony Tom Bombadil niewiele wnosi do historii.