Mentionsy

Tak, no późniejsze losy pierścienia znacie już z Hobbita i tutaj znowu ta historia jest, no wiadomo, historia Golluma jest mroczna, smutna, ale Smigol jednak przyczynił się trochę do dobru tej sprawy, ponieważ... W tym momencie, nie?

– Nie wierzę, by Golluma łączyły z nami choćby odległe związki – rzekł Frodo zapalczywie.

Wiadomo, Frodo znał Golluma tylko i wyłącznie z historii, którą przedstawił mu Bilbo, prawda?

Znał Golluma tylko z opowieści Bilba, mówiliśmy o tym.

No i Frodo jeszcze w tym momencie nie rozumiał roli czy siły pierścienia, jaka wpływała na Golluma, jaka ta siła, która zniszczyła Golluma, prawda?

Tak, wydaje mi się, że to jest taki ważny punkt, bo Gandalf jednak zdaje sobie sprawę z tych większych sił, jakie na Golluma zaczęły działać, a dla Froda to jest dalej wszystko nowe, więc wydaje mi się, że to jest bardzo ważna perspektywa, którą Gandalf właśnie pokazuje Frodowi i jakby próbuje mu zobrazować, dlaczego powinien zmienić swoje myślenie.

I co jest kluczowe, to na koniec tego fragmentu, myślę, że da się to wyczuć, że Gandalf miał nadzieję na uleczenie Golluma.

Do tego jeszcze wrócimy w późniejszej części tego dzisiejszego odcinka i dalszej analizy postaci Golluma i jego roli.

To Pierścień zostawił Golluma.

Toteż kiedy Mroczny Władca znów się przebudził i wysłał czarną myśl z Mrocznej Puszczy, pierścień porzucił Golluma, trafiając w ręce ostatniej osoby, jaką można sobie wyobrazić.

No i wiemy też, że to pierścień wcześniej porzucił Isildura, teraz porzucił Golluma, ponieważ nie był mu dalej przydatny.

Rozgryzienie udziału Golluma i wpasowanie go w lukę w historii Pierścienia wymagało nielada zachodu.

Możliwe, że zacząłem od domysłów na temat Golluma, lecz teraz już nie zgaduję.

Widziałaś Golluma?

Mord popłoniony na Digolu długo prześladował Golluma.

Gandalf tak naprawdę podjął misję szukania Golluma jako właśnie próbę uzupełnienia luki historii o pierścieniu i dowiedzenia się, czy to jest ten pierścień.

Jedną właśnie z dróg, którą obrał Gandalf była próba odszukania Golluma.

Dobra, wiemy, że ta historia Golluma właśnie uzupełniła tę lukę w przestrzeni czasowej pomiędzy momentem zaginięcia pierścienia, a znalezieniem przez Bilba, prawda?

No i tą historię trzeba było wyciągać na siłę i przesiewać z tych wypowiedzi Golluma, czyli wiemy, że na sto słów jedno jest cenne, prawda, jedno przelatywało przez sito.

w tą historię, ale Gandalf w końcu stwierdził, że musi dojść do Sedna i wydobyć z Golluma prawdę i postraszył Golluma ogniem.

Tak, no ten szczegół ognia jest tak naprawdę... To jest ważne, żeby zrozumieć, bo wiecie, trzeba odróżnić Gandalfa od innych istot, które też złapały Golluma, o czym dowiemy się za chwilę.

Razem szukaliśmy Golluma po całej dzikiej krainie bez nadziei i bez powodzenia.

nie pierwszy, nie ostatni też, ale bardzo ważny w skutkach, ponieważ odpuścił to tropienie, bo on już miał inne sprawy na głowie, wierzył też jeszcze troszkę Sauromanowi w tamtym czasie i słuchajcie, Gandalf tropił Golluma licząc na to, że wyciągnie z niego informacje potrzebne do upewnienia się, do uzupełnienia tej historii, ale jeszcze w tym momencie nie był pewien albo nie podejrzewał, że to jest jedyny pierścień.

No i Gandalf odpuścił śledzenie Golluma.

A teraz przyjrzyjmy się dalej tej wędrówce Golluma.

No i jest mowa o tych nowych przyjaciołach Golluma, którzy mieli mu pomoc, prawda?

Boję się i nie czuję litości dla Golluma.

Tak, ale po kolei, słuchajcie, Frodo, no myśli logicznie, prawda, że na bazie posiadanych informacji, które miał w tym momencie, no gdyby Bilbo zadźgał Golluma w jaskini, to Sauron nie dowiedziałby się, kto ma piersień, gdzie jest ten piersień i tak dalej.

Frodo nie pragnął spotkać Golluma, nie chciał tego.

Tak, przyrównuje Golluma do orków.

a Golluma się dało i na to ma nadzieję właśnie Gandalf, bo Gollum był śmiertelnikiem zniekształconym przez czas, w którym nosił pierścień, przez samą moc pierścienia, ale był nadal dzieckiem Iluvatara, czyli nadal był tą śmiertelną istotą.

Frodo skazuje Golluma na, w cudzysłowie, zasłużoną karę śmierci.

Piękne słowa Gandalfa, piękne słowa i warto to zrozumieć właśnie w ten sposób, że Gandalf nie czepia się złej cząstki natury Golluma, tylko czepia się tego, że Gollum ma prawo odejść, ma prawo naturalnie zakończyć swoje życie.

właśnie nawiązuje do końców historii i nie wiemy, czy nawiązując do tego, to właśnie do Golluma, no nie wiemy, jaki jeszcze będzie, jaki będzie miał jeszcze wpływ na dalszą historię, tak?

Być może przysłuży się dobru, tak jak tutaj Gandalf podejrzewa, tak jak podpowiada mojego serca w przypadku Golluma.

Tak, no bo właśnie tego łapie się Gandalf, bo przeczuwa, że Gollum odegra jeszcze jakąś rolę i że wtedy ta decyzja Bilba, żeby okazać litość i nie zabijać Golluma, może wpłynąć na dalsze losy tej historii.