Mentionsy

Miał on przyjaciela o imieniu Digol, ulepionego z tej samej gliny, równie bystro okiego, ale nie tak szybkiego i silnego jak on.

Digol zaś został i zarzucił wędkę.

Więc mamy Spingola, a po chwili mamy wprowadzonego Digola.

Podobnie powstał digol, mamy też tą końcówkę ol.

Smigol grzebał w ziemi i był na lądzie, a Digol w tym czasie łowił ryby, wpadł do wody, zobaczył coś błyszczącego i zanurkował.

Opuścimy teraz fragmencik, kiedy Digol wyszedł i w garści trzymał muł z tym właśnie złotym przedmiotem.

Daj mi go, Digolu, rzekł Smigol nad ramieniem przyjaciela.

Zapytał Digol.

– Nic mnie to nie obchodzi – odparł Digol.

Złapał Digola za gardło i zadusił, bo nie mógł się oprzeć błyszczącemu złotu.

Nikt nigdy nie dowiedział się, jaki los spotkał Digola.

Więc no Smigol posunął się do najgorszego czynu i udusił Digola, zostawił go tam.

Przyciągnął Digola.

I ta pierwsza siła, która zdradziła Isildura, doprowadziła do śmierci Digola i doprowadziła Smigola na ten skraj człowieczeństwa.

No a Digol i Sildur dosyć szybko jakby odpadli z tej pierścieniowej sztafety.

Digola i Smigola.

Mord popłoniony na Digolu długo prześladował Golluma.

Digol powinien dać mu pierścień.