Mentionsy

Oasis, Gallagher, Noel Gallagher, R.E.M.

Więc może lepiej, że nie mam jakiegoś właśnie stosunku do braci Gallagher, bo tak

Co jest takiego kurwa, że widzisz te mordy tego boneheada tych Gallagherów kurwa i Gwiksiego i wiesz, że to są Angole i wiesz co oni będą kurwa śpiewać, mówić i jaki mu sportowi kibicują.

W każdym razie tak, Paul Weller jest tutaj pewnego rodzaju patronem tej kariery, tego zespołu, zwłaszcza kariery Noela Gallaghera i takim proto-Noelem Gallagherem tak naprawdę, bo to też jest gościu, który ma zawsze bardzo dużo do powiedzenia, jest pewnego rodzaju takim bezczelnym arogantem

Weller się dogrywał, kibicował Oasis w mediach, wymieniał swoje ulubione utwory i dostrzegał rzeczywiście chyba w Oasis takie kolejne pokolenie tego, czym on był wcześniej jako lider The Jam, które z kolei w latach nastoletnich było jednym z ulubionych zespołów Noela Gallaghera.

Oasis, Gallagher, U2, R.E.M., Ambrożewski, Hoffmann.

Ja sobie wyobrażam, że słowo kant jest pewnie najczęściej używanym słowem w repertuarze o braci Gallagher.

My się czajimy z rzeczami i ta bezpośredniość nam imponuje i charakter braci Gallagher nam imponuje.

Brytyjski humor i brytyjski humor w wydaniu braci Gallagher, to są dwie różne rzeczy, ale jednak uważam, że należą obaj, ale liam szczególnie do najzabawniejszych postaci w historii brytyjskiej muzyki rockowej.

Ja sobie myślę często, słuchając braci Gallagherów, czytając raczej o nich, że jeden i drugi jest taki Charles Barclay troszkę.

Musieli wiedzieć, że Wonderwall będzie hitem, Noel Gallagher do tej pory wspomina, że jak na jakiś tam wstępny odsłuch zaprosił włodarzy firmy Creation, puścił im parę utworów, po czym puścił im Wonderwall i ponoć w ich oczach zobaczył symbole funtów.

Ale jednak na początku musi być ta ściana gitar i musi być pewna stadionowa energia, która rzeczywiście tutaj wychodzi z glamu i ten glam w różnych odcieniach, ale w tym takim najbardziej komercyjnym wcieleniu, to jest po prostu chyba coś, na czym Noel Gallagher się wychował.

Jeśli mamy być w poetyce piłkarskiej konsekwentnie przy tej płycie i przy tym zespole, to ja bym powiedział, że ten utwór pokazuje, że bracia Gallagher nie odstawiają nogi.

Gardle Lajama Gallaghera, który moim zdaniem jest na poziomie jednostki zdecydowanie największym atutem tego zespołu.

Masz totalnie rację z tą dziewczyną, ale widzisz, no ja nie jestem dziewczyną i jakby nie mi się uwiesił kurwa Liam Gallagher.

Oasis, Gallagher, Ambrożewski, Hoffmann.

No nie ukrywam, że też chciałem o tym utworze zacząć, bo chciałem powiedzieć coś o Noelu Gallagherze.

Krąży też w uniwersum internetowym Oasis taka rolka z wywiadu z Noelem Gallagherem, że

Noel Gallagher tworzy przestrzeń dla każdego odbiorcy, niezależnie od jego kapitału kulturowego.

Oasis, Gallagher, U2, R.E.M., Ambrożewski, Hoffmann.

Oasis, Gallagher, U2, R.E.M., Ambrożewski, Afro, Sajewicz, Hoffmann.

Oasis, Gallagher, U2, R.E.M., Ambrożewski, Afro, Sajewicz, Hoffmann.

Któryś mu, zdaje się, nadsadzał zwrócić Gallaghera.

Tutaj kurwa... Nie cenisz gitarowych umiejętności Noela Gallaghera?

Oasis, Gallagher, Noel Gallagher, U2, R.E.M., Ambrożewski, Hoffmann.

Oasis, Gallagher, Ambrożewski, Hoffmann.

Obie strony tego równania są ciekawe, bo nie byłoby Richarda Ashcrofta, nie byłoby płyty Urban Hymns bez Noela Gallaghera, bez Oasis i bez tego albumu.

Jak dużo Noel Gallagher w ogóle tych takich inspiracji z dziecięcych czasów tu przemyca, tych glamowych właśnie, trochę tego takiego novelty music, też takich hitów właśnie seventiesowych, ale też właśnie tematu telewizyjnego, z programu dla dzieci z BBC.

W ogóle chciałem powiedzieć, że ulubione akordy Noel Gallaghera zauważyłem, ponieważ występują na płycie więcej niż 3 razy.

Po tym całym napierdalaniu, po tych napięciach, po tym zgrzycie, hałasie, ścianie dźwięku, mamy te ćwierkające ptaszki, mamy przyjemnie, lekko przećpany, psychodeliczny nastrój jakiejś odrealnionej, bezsensownej poezji Noela Gallaghera, bo jest to znowu piosenka absolutnie o niczym i to tak chyba najbardziej o niczym z całej płyty.

No i na przykład na kolejnym albumie Be Here Now jest dziesięciominutowy utwór All Around the World, który był takim gallagherowskim Sowing the Seeds of Love teoretycznie, ale myślę, że to tu jest jego Sowing the Seeds of Love tak naprawdę.