Mentionsy

Zygmunt Haupt.

No ale właśnie, wobec tego jak ty czytasz Zygmunta Haupta i może przypomnij też w paru słowach, no bo właśnie oprócz

Ja natrafiłam ponownie na twórczość Haupta właśnie poprzez festiwal.

Ja oczywiście niewiele z Haupta pamiętałam, bo coś na polonistyce musiałam czytać, ale to jest autor bardzo wielu, w większości dziwacznych opowiadań.

Przed pierwszym festiwalem imienia Haupta przeczytałam go w całości, żeby spróbować jakoś wybrnąć z tego zadania, które zostało mi powierzone.

I wtedy natrafiłam na fragmenty, które mnie zupełnie powaliły i które są w jakiś sposób wyjściowe dla mojej książki, bo Haupt idzie pewnego dnia po górach, co opisuje,

Możemy chyba używać określenia Haupt, bo on tak trochę to jest fikcyjny bohater, a trochę to jest on sam, więc chyba wolno nam tak o nim mówić.

Haupt idzie po górach i z takiej wesołej wycieczki nagle, przez chwilę zaczyna wiać grozą.

Haupt był też malarzem, więc wydaje mi się, że to nie jest bez znaczenia w tym przypadku, bo doświadczenie malowania, jak też o tym wiele pisze w innym rozdziale, jest takim bardzo istotnym doświadczeniem właśnie płaskość versus głębia, którą próbujesz opowiedzieć na obrazie.

Więc Haupt, opowiadając tę chwilę nieprzystawalności siebie samego, płaskiego człowieka do trójwymiaru,

Pojawia się co prawda metafora płaskiej pluskwy tutaj, bo Haupt opisując taką płaskość człowieka i taką właśnie papierowość, blaszaność, u niego jest dużo tych metafor płaskości, używa określenia płaska pluskwa.

Przypomnijmy też, że stąd te miejsca w Ameryce, bo Zygmunt Haupt, autor, który znalazł się na emigracji, utrzymywał zresztą kontakty z Melchiorem Wańkowiczem, o czym wspomina biografia Wańkowicza, która w jednym z ostatnich

To jest dla nas łatwiejsze niż wejście w ten realny krajobraz, właśnie taki niekiedy obcy, dziki, jak pisał o tym Haupt.