Mentionsy

Otulina o sztuce
Otulina o sztuce
01.11.2024 22:14

Pomona i Wertumnus | s03 e28

Zabieram Was do mojego gabinetu w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie jedną ze ścian zdobi bohater dzisiejszego odcinka. Wertumnus i Pomona Abrahama van Dijcka powstał około 1654 roku, kiedy malarz jeszcze pobierał nauki w amsterdamskim warsztacie Rembrandta. Dowiecie się: - jak wyglądała edukacja w pracowni mistrza - kim byli Wertumnus i Pomona - jak Van Dijck zbudował opowieść A o obrazie opowiadam też w podkaście Lente w https://open.spotify.com/episode/0KKfGjQkp14lgdR6pl1p2D?si=50d819f589c64754 z Julią Wollner. .... ❤️ Otulina o sztuce powstaje dzięki wsparciu Patronek i Patronów w serwisie Patronite. Bez Was tworzenie tego podcastu nie byłoby możliwe. Jeśli chcesz dołączyć do tego zacnego grona, zajrzyj tutaj: ⁠https://patronite.pl/otulina_o_sztuce⁠ ❤️⁠ 

Rozdziały (5)

1. Wprowadzenie i przedstawienie autorki

Aleksandra Jniszeska-Cardona przedstawia się i opisuje temat podcastu.

2. Opowieść o obrazie Wertumnus i Pomona

Aleksandra opowiada o obrazie namalowanym przez Abrahama van Dijcka, opisując jego historię i znaczenie.

3. Analiza twórczości Abrahama van Dijcka

Aleksandra omawia twórczość Abrahama van Dijcka, jego pochodzenie i wpływ na sztukę portretową.

4. Zarys dziejów sztuki i wpływ Rembrandta

Aleksandra omawia dzieje sztuki i wpływ Rembrandta na twórczość Abrahama van Dijcka.

5. Analiza obrazu i jego kontekst historyczny

Aleksandra analizuje obraz Wertumnus i Pomona, omawiając jego strukturę i kontekst historyczny.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 5 wyników dla "Abraham van Dyck"

Jednak jego nazwisko zapisuje się inaczej, chociaż brzmi tak samo jak Abraham van Dyck.

Abraham van Dyck wybiera właśnie ten moment słuchania opowieści przez Pomonę jako temat swojego obrazu.

I nic dziwnego, że jego uczeń, jakim był Abraham van Dyck,

I co ciekawe, pojawiają się właśnie nazwiska tych autorów, którzy są z warsztatu Rembrandta, ale też z czasów współczesnych samemu Abrahamowi van Dyckowi.

I tak jak tu właśnie wam opisuję, Rembrandt w tych latach 50. skupiał się na uchwyceniu tematu w najważniejszym jego punkcie i tak samo zrobił jego uczeń, Abraham van Dyck, sprawiając, że scena, na którą patrzymy, tutaj oczywiście w przenośni, scena, o której wam opowiadam, z jednej strony