Mentionsy

Czyli chrześcijanie czynili znak krzyża na sobie, ale nie czynili wizerunków krzyża.

Czyli chrześcijanie rozpoznają się najczęściej po trzech wielkich symbolach.

No i to są tak naprawdę symbole, które malują wcześniej chrześcijanie.

Mówimy legenda, to jest u historyków później, ale w każdym razie oparł swoją siłę polityczną na chrześcijanach, którzy byli, uwaga i tutaj mała dygresja, byli wtedy niedoszacowani, bo my w czasie konwersji Konstantyna uważa się, że około 10% ledwo cesarstwa rzymskiego, wydaje się, że to byli nominalnie chrześcijanie.

Pamiętajmy, że kilkadziesiąt lat wcześniej, kilkanaście nawet lat wcześniej chrześcijanie jeszcze byli prześladowani w cesarstwie rzymskim.

który uważał, że Helena była bardzo pobożną chrześcijanką, pragnęła odszukać miejsca związanego z męką Chrystusa.

Tak jest, proszę sobie wyobrazić, że cesarz nie puściłby matki na pielgrzymkę w taki sposób, byśmy powiedzieli, spartański jak każdy chrześcijanin wtedy.

U Jana to czytamy.

I chodziło też o to, żeby uniemożliwić chrześcijanom...

I proszę zauważyć, że to jest bardzo ciekawe, że ten pierwszy kult, o tym już wspominaliśmy bardzo często z Janem, kult jest na miejscu kaźni, na miejscu oddania krwi, na grobie męczennika.

Jana, która dzisiaj jest czytana w kościele.

Czyli przypomina, że to jest znak zwycięstwa, ale właśnie powiedziałeś, Janie, niebanalny.

Czyli więcej nawet, nie tylko dźwiga grzech świata, bo tutaj jesteśmy u Jana.

I proszę Państwa, oto Baranek Boży, który naprawdę ajre ten hamartijan tu kosmu, dźwiga na sobie grzech świata, obarcza się grzechem świata.

To, co powiedziałeś, Janie, to jest właśnie obraz przede wszystkim raju i tego, że karą za grzech pierworodny, czyli sięgnięcie za ten drzewo, żeby człowiek nie sięgnął do drzewa życia, bo poznał dobro i zło.

To jest typologicznie księga rodzaju zamknięta, że oni są jako Adam i Ewa, ale już nie w relacji, bym powiedział, damsko-męskiej, tylko oni się pojednują pod krzyżem i cały ten obraz jest tak utkany przez Jana, pokazany, oczywiście zainspirowany historycznymi wydarzeniami, żeby pokazać, że to jest wypełniło się pismo, bo Jezus widzi, że się skończyło, wypełniło pismo.

Ewangelii, innych Ewangelii, oprócz Jana, to byśmy nie wiedzieli, że ona ma na imię Maryja.

Chodzi o to, że to się ładnie komponuje i da się, Jan w ogóle, da się to uargumentować, Jan w ogóle uwielbia od samego początku, przecież od prologu, prolog jest nawiązaniem głębokim do pierwszego rozdziału Księgi Rodzaju, prawda, więc widzi to zupełnie klamrowato.

Tak, Jan jest absolutnie, pierwsze jego rozdziały są protoewangelią, nawiązaniem, pokazaniem tej absolutnej teologii po to, że właśnie Syn Człowieczy przyszedł na świat, żeby nas zbawić, żeby nas zbawić i jakby pokazuje nam, że to jest właśnie odwrócenie tego wszystkiego, co się wydarzyło w ogrodzie Eden.

W pierwszym liście Jana jest wprost nazwany, ale skoro innego pocieszyciela, drugiego, no to Jezus jest pierwszym.

Udział wzięli prof. Piotr Kosiak, teolog, biblista, członek Stoła Rzeszenia Biblistów Polskich i wykładowca Uniwersytetu Civitas oraz prof. Jan Kozłowski, filolog klasyczny, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego i nauczyciel greki oraz łaciny biblijnej online na Uniwersytecie Otwartym UW.