Mentionsy

I nagle okazuje się, że to jest ten wisielec na stryczku i są ci ludzie, bohaterowie, bohaterki i jest nasza Kathy w tym tłumie jako dziecko, która jest absolutnie podekscytowana tym, że widzi tego wisielca.

Że on po prostu nie wypada tam tak źle jak Kathy i nie wypada tak źle jak w książce, w której jednak jest demonem.

Tylko, że ja muszę tutaj zaoponywać bardzo wyraźnie, ponieważ w filmie nie mamy też wszystkiego, co się dzieje po śmierci Kathy, kiedy on tak naprawdę się już w pełni demonizuje.

To też jest wybór, ale chodzi o to, że tak jakby na tamtym etapie, nawet w książce, Heathcliff wciąż nie jest aż tak demoniczny i to, że on bierze sobie za żonę siostrę męża Kathy, mam nadzieję, że osoby słuchające nadążają za imionami,

I to już jest tak jakby podszyte bardzo złymi intencjami, ale jednocześnie, kiedy ona się dowiaduje, nie, nie, Kathy go kochała, tylko po prostu miała ten niepokój finansowy, bla, bla, bla, bla, to wchodzi z nią w tę relację romantyczno-seksualną i trochę tak jakby

To nie jest tak, że ja się utożsamiam z Kathy w żaden sposób, ale na przykład jak były te sceny wkładania palców w żółtko, robienie jakichś takich rzeczy bardzo fizycznych, takich jakości taktycznych.

Taką pomocnicą, taką towarzyszką, po prostu spędza czas, nie wiem w sumie, czym ona się dokładnie zajmuje, zarządza tym domem, no powiedzmy, i spędza czas z Kathy.

I w momencie, kiedy ten dom upada, no to ona by też trafiła na ulicę, więc jej zależy na tym, żeby Kathy weszła za Lintona, bo ona wtedy się też przeniesie do bogatego domu i będzie jej po prostu dobrze i wygodnie.

I w pewnym momencie Kathy też ją chce wyrzucić z tego domu, bo już się dowiaduje, że

Też na końcu, kiedy one rozmawiają i... Kathy chce ją jakoś tak usprawiedliwić i mówi na łożu śmierci, że

I że Kathy mówi jej, nikt cię nigdy nie kochał.

Więc jakby ona też miała prawo czuć się uzależniona ekonomicznie od Kathy, a jednocześnie czuć się stale po prostu upokorzona swoją pozycją.