Mentionsy

Spotykamy się dzisiaj na okoliczność książki Marlen Haushofer, austriackiej pisarki.

Tak, Marlen Haushofer, dla mnie ona jest niezmiernie ciekawa, też właśnie jako osoba.

I mniej więcej w tym samym czasie żyje i tworzy Marlen Haushofer.

Praktycznie Austria przestaje istnieć jako oddzielne państwo, więc Marlen Haushofer właśnie w tym czasie zdaje maturę, w czasie mniej więcej tak jak krótko po Anschlusie, potem

No i później Marlen Haushofer wyjeżdża do Wiednia, tam też studiuje, ale tam też dużo się dzieje w jej życiu osobistym, ponieważ ona na tym obozie pracy właśnie w tym czasie poznaje ojca swojego pierwszego syna.

O Marlen Haushofer z Małgorzatą Gralińską.

Manfred Haushofer jest dentystą, Marlen mu pomaga w jego gabinecie, mają drugie dziecko, ona zajmuje się właśnie domem, dziećmi, jest taką moglibyśmy powiedzieć typową panią domu.

Bo właśnie te wątki autobiograficzne po pierwsze bardzo silnie wybrzmiewają w jej twórczości, a po drugie chcę też pokazać właśnie słuchaczom, słuchaczkom, jak niezwykła, na tle tego wszystkiego, jak niezwykle wygląda ta droga pisarska Marlen Haushofer, ponieważ ona tworzyła, pisała książki, pisała opowiadania.

I rzeczywiście oni piszą o takim swoim odkrywaniu twórczości Marlen Haushofer, a to też świadczy o tym, że jednak ta pisarka ma wpływ również na tą współczesną literaturę austriacką.

Oczywiście też duża wdzięczność dla wydawnictwa Filter, dla tłumaczy, czyli dla Agnieszki Kowaluk, tłumaczki Zeca i dla Arka Żyklińskiego, tłumacza Helfer, że właśnie mamy te książki i możemy dzisiaj się do nich też odnieść w kontekście Marlen Haushofer.

I właśnie, a chciałam to tak troszeczkę prowokacyjnie umieścić w posłowiu, właśnie w kontrze też do tej ściany, bo na pewno mamy wyobrażenie o Marlen Haushofer jako takiej wielkiej miłośniczce natury i wydaje mi się, że na pewno przyroda była dla niej ważna, świat zwierzęcy i rośliny, no bo to świadczą chociażby o tym te opisy, które są w jej książkach, nie wiem, opisy chociażby tego ptaka na samym początku i tak dalej, czy właśnie już nie mówiąc o ścianie.

Ale rzeczywiście ona pisze tam, że psów nie znosiła, chociaż za to trzeba docenić to, że opisywała je z sympatią w swoich książkach, ale bardzo lubiła koty i to jest też ciekawe, że jest bardzo dużo takich zdjęć Marlen Haushofer, gdzie trzyma koty i to nawet jako mała dziewczynka albo już jako dorosła kobieta, czyli rzeczywiście chyba koty były jej bliższe.