Mentionsy

Według Fegelina chrześcijaństwo jest najdoskonalszym i najintensywniejszym tego rodzaju doświadczeniem, a z tego względu najbardziej niebezpiecznym pod kątem destrukcyjnych dążeń rewolucyjnych.

Aby przedstawić dokładniej przyczyny takiego stanu rzeczy, należy prześledzić filozofię historii Erika Fegelina, obecną w jego myśli już w przedwojennym okresie naukowej działalności.

Według Fegelina największym problemem państwa austriackiego było to, że obywatele tego nie chcieli i należało to zmienić.

Entuzjazm dla Anschlusu w 1938 roku był dla Fegelina szokiem, przez który wyrzekł się swojej ojczyzny.

Materiał zgromadzony przy okazji tej książki stał się jednak przyczyną dalszych badań nad polityczno-religijną myślą starożytności, które doprowadziły Fegelina do znacznej rewizji swoich poglądów.

Według Fegelina nadprzyrodzony, transcendentny charakter zachowuje jedynie kościół, ale nie władza świecka.

Nowoczesne doktryny zarówno liberalizmu jak i socjalizmu są dla Fegelina par excellence sekularyzowaną gnozą, która królestwo Boga sprowadziła na ziemię w postaci wizji nieustającego postępu lub osiągnięcia bezklasowego społeczeństwa.

Według Erika Fegelina tragizm chrześcijaństwa polega właśnie na tym, iż umożliwiając najdoskonalsze poznanie transcendencji, równocześnie grozi pojawieniem się nienawiści do doczesnego świata i jego praw.