Mentionsy

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Jakie masz wspomnienia z The Void?

Ale wyszło wtedy The Void.

Słuchajcie, ja ostatnio... To jest w ogóle takie... Dziwna jest historia tej gry w moim życiu, bo w zupełnie kontekście jakiejś zupełnie innej gry mój taki dziomek powiedział, że hej, była kiedyś taka gra The Void i powiedział mi o jej dosłownie dwie rzeczy.

I ja z jakiegokolwiek powodów w tym moim śmietniku umysłu zapamiętałam, że jest taka gra The Void i że ja może powinnam w nią zagrać, bo się wydawała ciekawa.

I oni w 2009 roku wydali grę The Void.

I The Void to jest taki... Kurde, to też pokazuje, że w 2009 roku chyba mieliśmy trochę inny rynek gier.

The Void to jest gra o tym, że jak ktoś umiera, to czasami jego dusza, powiedzmy, bo tak trochę muszę uprosić, jego dusza czasami wpada w taki stan pośredni i czasami wpada do tego tytułowego Voida.

I siostry są ukryte w tym Voidzie.

Ale Void umiera.

To nas ratuje taka najmłodsza spośród sióstr, która urodziła się już, nie wiem jak ona się urodziła, ale urodziła się już po tym, jak Void umierał.

Dlaczego umiera Void, się pytacie?

I teraz te siostry, tak samo jak Void, potrzebują koloru, natomiast kolor znika z The Void.

Ponieważ każda, jak Void, Void jest na mapie, Void jest mapą.

I teraz Void wygląda troszeczkę, jest w kształcie jakby takiego koła.

Czas mija tylko jak jesteśmy w Voidzie, czyli jak się poruszamy od komnaty do komnaty, basically.

Kiedy jesteśmy w Voidzie, czyli poruszamy się pomiędzy komnatami, to nasze serce przerabia kolor z takich komór po prawej stronie do komór po lewej stronie.

Więc im dłużej jesteśmy w Voidzie, tym mniej mamy HP, bo przerabia się na walutę, którą możemy wydawać.

Jakby kiedy wypełnisz jej serca, to ona wypuści cię jakby dalej w tym kręgu Voida, czyli jesteś w stanie zwiedzić więcej pomieszczeń, gdzie są siostry i nakarmić je kolorem, a kiedy nakarmisz je, jakby pierwszy ci otwiera jej komnatę, a drugi ci otwiera drogę dalej.

Blasphemous, The Void.

Blasphemous, The Void.

Oni myślą, że my jesteśmy jednym z braci, bo oni nie widzą, ale wiedzą, że możemy robić coś z kolorem i oni debatują teraz nad tym, czy my jesteśmy przydatni, czy trzeba nas z tego Voida wyrzucić.

Tożsamości, bo każda z tych sióstr się tak trochę oszukuje, ale głównie mówią do ciebie o tym, wiesz, czym jest Void, czym jesteś ty, czym jest kolor.

Bardzo dużo, ona jest taka bardzo lore heavy, jakby tam wszyscy do ciebie mówią o ważnych, no tak grałeś Blasphemous, to wiesz, o ważnych rzeczach od wielkich liter, ale głównie o tym, że Void umiera i że one są głodne i że wszyscy są głodni i że ty musisz uważać na braci.

Dobrze, powinniśmy grać w The Void, a nie bawić się w wojnę.

Pograś się nazywa The Void.