Mentionsy

Nie-winna Sztuka
Nie-winna Sztuka
30.01.2025 21:11

111. Korea Północna: Kraj okryty tajemnicą, propagandą i śmiercią

To najbardziej szokujący reportaż jaki czytałam. Zachwycający i przerażający. Przed, o Korei wiedziałam całe NIC. Po przeczytaniu jednak dowiedziałam się, jak ludzie a szczególnie kobiety potrafią wykazać się siłą, odwagą i sprytem w najgorszym momencie swojego życia. Wzruszająca, ale też łamiąca serce opowieść o 6 mieszkańcach Korei Północnej, w której dla Władzy ludzkie życie nie znaczy nic. Zapraszam do wysłuchania i dajcie znać co myślicie. Miłego, chociaż nie jest to chyba odpowiednie słowo. Marika Szwal.

Książka: "Światu nie mamy czego zazdrościć" autorka: Barbara Demick

Wszystkie zdjęcia na instagramie:

https://www.instagram.com/marika_szwal_niewinnasztuka/

Zostań Patronką/Patronem: https://patronite.pl/niewinnasztuka

SKLEP: https://www.szwalmarika.com

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 18 wyników dla "Iran"

Pierwszą bohaterką jest Miran, dziewczyna, która pod osłoną nocy chodziła na randki ze swoim chłopakiem Jun Sangiem.

Miran pochodziła z najniższej klasy, z rodziny, która miała splamioną krew, ponieważ jej ojciec podczas wojny koreańskiej w 1950 roku walczył po stronie Korei Południowej, więc praktycznie byli najniżej w kastach, niżej chyba byli...

historię Miran.

W ogóle rodzicem Iran swoim dzieciom nie mówili przez wiele lat, że należą do jednej z najniższych klas, bo stwierdzili, że jeżeli będą świadome, że nigdy nie pójdą na studia, czy nie czeka ich dobra przyszłość, no to przestaną się uczyć i starać, a tego nie chcieli.

Dlatego wszystkie siostry i brat Miran byli bardzo zdolni, dobrze się uczyli, byli świetni w sporty, grali na instrumentach.

Obrzydliwe, ale właśnie ta niska klasa prawdopodobnie uratowała Miran do bycia dziewczynką do towarzystwa.

Miran przez trzy lata związku ze swoim chłopakiem tylko trzymali się za ręce i to pod osłoną nocy.

Bo to nie chodziło o to, że oni byli pruderyjni i nie chcieli nic robić, czy się obawiali, że Miran zajdzie w ciążę.

Więc niektórym się coś wymskło i właśnie ojcu Miran, temu z najniższej klasy, to była jedyna osoba, o której wspominano w tej książce, że on w ogóle nigdy nie pił alkoholu, bo bał się tego, że może powiedzieć za dużo.

Na przykład Miran w pewnym momencie opowiadała, jak w jej klasie, w której uczyła, było kilkudziesięciu uczniów i z dnia na dzień przychodziło ich coraz mniej.

Nie kontaktowały z głodu, więc ani Miran nie mogła nic z tym zrobić, ani ich rodzice.

Ale wyobraźcie sobie, że tak jak Miran, jesteście nauczycielką w szkole i uczycie swoich podopiecznych słów tej piosenki,

Nie pamiętam, która to była, czy pani Kim, czy Miran, któraś wyszła za mąż, za Chińczyka, żeby jakby być bezpieczna i ona dwa lata z nim mieszkała, dopóki nie uzbierała pieniędzy, żeby wyjechać do Korei Południowej.

Czy to była Miran, czy to była Kim?

Za to Miran, nasza pierwsza bohaterka, wyszła za mąż, urodziła córeczkę, zrobiła prawo jazdy, co było wow.

Do lepszego jedzenia, było mu cieplej, potem zaczął nielegalnie czytać książki, nielegalnie słuchać radia, właśnie radia z Korei Południowej, więc on wiedział dużo szybciej od Miran o tym, co dzieje się w kraju, ale on nigdy jej o tym nie powiedział, bo on nie chciał ryzykować.

I jakoś tak bardzo jego ego zostało poobijane przez to, że to Miran, ta malutka, słodziutka kobietka, którą to on się opiekował i nie chciał jej mówić o tych wszystkich rzeczach, o których się dowiedział z książek gdzieś tam zachodnich, to ona pierwsza zdecydowała się uciec do Korei Południowej.

W Iranie wprowadzili to prawo, że dziewięciolatki mogą wychodzić za mąż, czyli oficjalnie wprowadzili pozwolenie na pedofilię.