Mentionsy
Mroczne Wieki
Mroczne Wieki
04.10.2025 15:09

Boski Hadrian - cesarz, żołnierz, podróżnik, poeta | 117-138

Sierpniowe noce w Antiochii przynosiły pewną ulgę od upałów mieszkańcom metropolii zdewastowanej niedawno przez potężne trzęsienie ziemi. Upragniony przez wszystkich chłód przenikał ich duszne sypialnie dając odrobinę wytchnienia podczas snu. Pewnej nocy, 117 roku, z tego daru korzystał także 41-letni Publiusz Eliusz Hadrian, namiestnik Syrii i legat starego cesarza Trajana, który właśnie co opuścił wschodnie prowincje udając się do Rzymu celem odbycia zasłużonego triumfu. Zdrowie 63-letniego Trajana ostatnimi czasy wyraźnie nie dopisywało, a jego otoczenie zdawało sobie sprawę, że koniec władcy jest już bliski. Nikt zapewne jednak nie spodziewał się jak bardzo bliski.Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.


Okładka: akimov konstantin / Shutterstock.com


Subskrybuj archiwalne odcinki:

https://creators.spotify.com/pod/show/michal-kuzniar/subscribe


Wesprzyj mnie na:

https://patronite.pl/mrocznewieki

https://buycoffee.to/mrocznewieki

https://suppi.pl/mrocznewieki


Źródła:

Dion Kasjusz, Roman History. Epitome of Book 69, Vol. VIII of the Loeb Classical Library edition, 1925.

Historycy Cesarstwa Rzymskiego, Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana, tłum. H. Szelest, Czytelnik 1966.


Opracowania:

Birley A.R., Hadrian - cesarz niestrudzony, PIW, Warszawa 2002.

Cary M., Scullard H.H., Dzieje Rzymu. Tom 2, PIW, Warszawa 1992.

Krawczuk A., Poczet cesarzowych Rzymu, Iskry, Warszawa 2006.

Krawczuk A., Poczet cesarzy rzymskich, Iskry, Warszawa 1986.

McHugh John, The Reign of Emperor Antoninus Pius, AD 138-161, Pen & Sword Books 2022.


Beletrystyka:

Yourcenar M., Pamiętniki Hadriana, PIW, Warszawa 1988.

Antoninus senatu Hadrianem Cassius Dion Marek Aureliusz Antinos Erastesa boga Eliuszem Cezarem Plotyną Apollodor Vespazian Aleksander Wielki Fuscusa Memnona

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 8 wyników dla "senatu"

Hadrian wywodził się z miejscowych elit, a pierwszym członkiem jego rodu, który zdołał wejść do rzymskiego senatu, był jego dziadek.

Jego panowanie opierało się na bardzo chwiejnym fundamencie, jakim było poparcie Senatu przy jednoczesnej obojętności pospólstwa, niechęci wojsk i otwartej wrogości pretorianów.

Wszyscy zostali bowiem błyskawicznie pojmani, osądzeni w trybie przyspieszonym i straceni z wymuszoną zgodą senatu.

Hadrian łaskawie pochylił się nad losem zubożałych senatorów, którym z racji uszczuplenia majątku poniżej wymaganego prawem miliona sesterców groziło usunięcie z senatu.

Zapomogi dla senatorów pozwoliły mu uśmierzyć lęk i niepewność kurii względem nowego cesarza i wzmocnić własne stronnictwo w ławach senatu.

Rozbudowie administracji cesarskiej towarzyszyła postępująca biurokratyzacja imperium i marginalizacja znaczenia senatu, który w tym momencie zmienił się jedynie w gremium starszych panów, spośród których wybierano najwyższych urzędników państwa.

Skala ofiar w legionach i trudności, jakie napotkały wojska w tłumieniu powstania spowodowały, że w liście do senatu Hadrian pominął zwyczajowy zwrot informujący, że cesarz i wojsko mają się dobrze.

Cassius Dion podsumował, że jego pryncypat był co do zasady znakomity, chociaż egzekucje sześciu członków senatu, w tym pięciu konsularów, położyły się mrocznym cieniem na stosunku, jaki rzymska historiografia przyjęła wobec tego człowieka.

Ostatnie odcinki