Mentionsy

Mroczne Wieki
Mroczne Wieki
04.10.2025 15:09

Boski Hadrian - cesarz, żołnierz, podróżnik, poeta | 117-138

Sierpniowe noce w Antiochii przynosiły pewną ulgę od upałów mieszkańcom metropolii zdewastowanej niedawno przez potężne trzęsienie ziemi. Upragniony przez wszystkich chłód przenikał ich duszne sypialnie dając odrobinę wytchnienia podczas snu. Pewnej nocy, 117 roku, z tego daru korzystał także 41-letni Publiusz Eliusz Hadrian, namiestnik Syrii i legat starego cesarza Trajana, który właśnie co opuścił wschodnie prowincje udając się do Rzymu celem odbycia zasłużonego triumfu. Zdrowie 63-letniego Trajana ostatnimi czasy wyraźnie nie dopisywało, a jego otoczenie zdawało sobie sprawę, że koniec władcy jest już bliski. Nikt zapewne jednak nie spodziewał się jak bardzo bliski.Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.


Okładka: akimov konstantin / Shutterstock.com


Subskrybuj archiwalne odcinki:

https://creators.spotify.com/pod/show/michal-kuzniar/subscribe


Wesprzyj mnie na:

https://patronite.pl/mrocznewieki

https://buycoffee.to/mrocznewieki

https://suppi.pl/mrocznewieki


Źródła:

Dion Kasjusz, Roman History. Epitome of Book 69, Vol. VIII of the Loeb Classical Library edition, 1925.

Historycy Cesarstwa Rzymskiego, Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana, tłum. H. Szelest, Czytelnik 1966.


Opracowania:

Birley A.R., Hadrian - cesarz niestrudzony, PIW, Warszawa 2002.

Cary M., Scullard H.H., Dzieje Rzymu. Tom 2, PIW, Warszawa 1992.

Krawczuk A., Poczet cesarzowych Rzymu, Iskry, Warszawa 2006.

Krawczuk A., Poczet cesarzy rzymskich, Iskry, Warszawa 1986.

McHugh John, The Reign of Emperor Antoninus Pius, AD 138-161, Pen & Sword Books 2022.


Beletrystyka:

Yourcenar M., Pamiętniki Hadriana, PIW, Warszawa 1988.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 9 wyników dla "Antinos"

Nie wiemy kiedy Antinos dołączył do ruchomego dworu cesarza wędrowcy.

Nastoletni Antinos z czasem stał się ulubieńcem ponad pięćdziesięcioletniego Hadriana, chociaż tak po prawdzie wszystko co wiemy o ich relacji przed rokiem 130 opiera się na mniejszych lub większych przypuszczeniach.

Dopiero wtedy dziewiętnastoletni Antinos pojawia się u boku swojego starszego partnera na podobiznach złowów, w trakcie których obaj zdołali powalić m.in.

Tak było w przypadku Hadriana i Antinosa.

W październiku 130 roku Antinos niespodziewanie utonął podczas rejsu wodami Nilu, wpędzając swojego mentora w gorzką rozpacz.

Spekulowano, że Antinos sam postanowił poświęcić swoje życie, aby odegnać jakiś zły urok czy inne przekleństwo czyhające na cesarskiego Erastesa.

Pośmiertna kariera Antinosa nie zakończyła się jednak w tym momencie.

Najpierw z inicjatywy Hadriana, a następnie innych, zafascynowanych jego postacią ludzi, Antinos, stał się modelem dla rzeźbiarzy.

Antinos był zwykłym dziewiętnastolatkiem, obiektem zainteresowania rzymskiego cesarza.