Mentionsy

W związku z powyższym przyszły mąż Izabeli, Adam Kazimierz Czartoryski, był dla niej mniej więcej tylko ciotecznym wujem.

Żeby nie być gołosłownym, spadek, który otrzymał po ojcu mąż Izabeli, Adam Kazimierz Czartoryski, szacowano na 60 mln czerwonych złotych.

Inaczej mówiąc, gdyby księcia Adama Kazimierza i jego majątności przenieść w nasze czasy, pewnie zmieściłby się w pierwszej setce najbogatszych ludzi świata.

W dodatku Adam Kazimierz był człowiekiem niezwykle zdolnym, inteligentnym i wszechstronnie wykształconym.

familią, był znacznie łatwiej sterowalny, a na pewno nie dorastał do Adama Kazimierza.

Izabela w porównaniu do męża była raczej brzydkim kaczątkiem, słabiej wykształcona, choć to akurat nie zarzut, bo trudno było znaleźć większego od Adama Kazimierza rudytę.

Pewnie dlatego Adam Kazimierz wysłał żonę i syna Adama do Anglii i Szkocji.

Puławy wniosła do rodziny Czartoryskich matka Adama Kazimierza, teściowa Izabeli, Zofia z domu Sieniawska, primowoto Denhofowa.

Gdy Adam Kazimierz Czartoryski zdecydował się w roku 1885 przenieść swoją główną rezydencję z Pałacu Błękitnego w Warszawie, naturalnym wyborem były nie aż tak odległe Puławy.

afera dogunowej, oszczerczyni, która próbowała skłócić ze sobą króla i Adama Kazimierza Czartoryskiego, insynuując przed królem, że Adam Kazimierz przygotowuje królobójczy zamach, a przed Adamem Kazimierzem, że to król próbuje go zgładzić.

Król nie uwierzył oszczerczyni, ale Adam Kazimierz i owszem, oskarżając Bogu Ducha winnych o spisek.

Po trwającym dwa lata procesie, kosztującym ponoć Adama cztery miliony ówczesnych złotych , oszczerczeni została wprawdzie skazana na dożywotnie ciężkie więzienie, a oskarżeni niesłusznie przez księcia uniewinnieni, ale niechęć między królem a Adamem Kazimierzem pozostała.

Jej małżeństwo z Adamem Kazimierzem Czartoryskim przynajmniej na początku było nieudane – oboje małżonkowie mieli mniej lub bardziej stałe pozamałżeńskie związki, co nikogo specjalnie w ówczesnych libertyńskich jak chyba nigdy wcześniej i później czasach nie dziwiło.

a synowie Adama, Kazimierza i Izabeli rozpoczęli karierę dworską, którą kontynuowali jeszcze po śmierci Katarzyny w 1796 r. Trzy lata później Adam Jerzy był już adiutantem i przyjacielem wielkiego księcia Aleksandra Romanowa.