Mentionsy

które przy okazji są związane z Penrose'em i to za chwilkę pewnie o tym powiemy.

I tam jest taka teza, do której może po prostu się odniesiesz, a potem siłą rzeczy pójdziemy do Gedla i do Penrose'a, że

A co za tym idzie, Geddel w interpretacji Penrose, ja wiem, że teraz wiele rzeczy miksuję, ale to jest ważny kontekst dla dzisiejszego, że krótko mówiąc, Geddel nie przeskoczył problemu tego, że Geddel wykazał, co podnosi dzisiaj Penrose, jako taki koronny orgołowicz w kosztusznej inteligencji, mówmy się przy hype'owi tak naprawdę, że nasz umysł, nasza to coś, tutaj ta papka, jest w stanie rozpoznawać

Bo to jest dokładnie w interpretacji Penrose'a twierdzenie Gedla, że my potrafimy rozpoznać prawdziwość pewnych twierdzeń, nie potrafimy obalić tych twierdzeń, ale jednocześnie potrafimy ich policzyć.

A teraz ja słyszę Penrose do tego dodaje... A Penrose w swojej cudownej książce Nowy umysł cesarza

W ogóle uwielbiam Penrose'a i jest w ogóle kapitalna rozmowa Penrose'a z tym takim kontrowersyjnym, kanadyjskim psychoanalitykiem, jak on się nazywa.

No dobra, ale właśnie Penrose proponuje interpretację, z którą się nie zgadzasz.

Penrose skupia się na naj... To arcydzieło Gedla, ono jest arcydziełem z wielu powodów.

I Penrose bazuje na kluczowym, finałowym kroku tego dowodu.

Bo na tym bazuje Penrose swój argument.

I tutaj jest jakby problem z argumentem Penrose'a, który jest pogrzebany.

I teraz wchodzi Penrose.

I teraz Penrose patrzy na ten dowód i zauważa coś, co jest przedmiotem zachwytu mojego i pokoleń osób, które to studiują.

I teraz Penrose mówi tak.

I teraz, gdzie tu jest... Ja sparafrazuję, żebyśmy tak na prosty język, że Penrose patrzy na dowód gedlowski, mówi policzył, a jednocześnie wykazuje zdanie, które wynika z tego dowodu, które samo o sobie mówi coś, czego nie można policzyć, ale my to widzimy.

i dyskusji nad spostrzeżeniem Penrose'a Lukasza, bo jeszcze Lukasz też to zauważył.

Penrose sformułował to stwierdzenie w czasie, kiedy

I tutaj wobec tego nie widzę... To jest argument, żeby nie przenosić 1 do 1 tego na LLM-y, bo Penrose to robi.

Pseudoodwrotność Penrose'a Moore'a.

No i Penrose sformułował cztery cechy, które musi mieć taki obiekt matematyczny.

Istnieje dokładnie jeden taki, oczywiście to jest właśnie ta pseudoodwrotność Penrose'a.

żeby rozwiązywać zadania sterowania, żeby rozwiązywać zadania przetwarzania dźwięku, żeby odszumiać, żeby przetwarzać obrazy, żeby liczyć podatki, żeby... Cała automatyka stoi na rozwiązywaniu układów równań, a układy równań rozwiązujemy dzięki temu, że odwracamy macierze, które tam są, a odwrotność macierzy to jest pseudoodwrotność i tutaj... Czyli innymi słowy Penrose stoi też za uczenie maszynowe.

Ale dlaczego o tym mówimy też w kontekście Turinga, Penrose'a i tak dalej?

i ostatecznie my jesteśmy takimi maszynami liczącymi, tylko o tym nie wiemy, albo dojdziemy do granic tego paradygmatu i bez zmiany paradygmatu, bez porzucenia matematyki, bez operacjonalizacji tego, o czym powiedzmy Penrose tam mówi, nie zbudujemy, nie przesuniemy się w inżynierii maszyn, które by imitowały nas

Czy też wraca tutaj Penrose i Geddel, no właśnie, że okej i argument Barhilela, uwaga, uwaga, umiemy robić rzeczy, których się nie da policzyć.