Mentionsy

Chciałabym Państwa tym razem zaprosić na wysłuchanie rozmowy Czy Hanna Arendt była feministką?

Dzisiaj będziemy zadawali pytanie, czy Hanna Arendt jest feministką, aczkolwiek już w całej promocji, którą wokół tego wydarzenia robiliśmy, od razu z góry powiedzieliśmy, że nigdy się tak nie nazywała.

napisaną przez filozofkę o filozofce w serii Geniusz Kobiecy, czyli Hanna Arendt, autorstwa Julii Kristevy.

Hanna Arendt nie znosiła sławy, celebrowała jednak zawsze zjawisko i spektakl.

W kompromisie biseksualności zdjęcie Hannah Arendt wykonane pod koniec lat 50. składa świadectwo ewolucji męskiej.

I Hanna Arendt rzeczywiście wyraźnie je cały czas rozdziela.

A prywatne jest polityczne, powiedziała Karol Hahn już w 70 roku, czyli jak Hannah Arendt jeszcze żyła.

No a Hannah Arendt, no cóż, to pytanie do Was, pewnie by się z tym za nic w świecie nie zgodziła, gdyby dziś żyła, prawda?

A ja jeszcze chciałam dodać do tego jeszcze inny chyba bardzo ważny aspekt, a mianowicie Hanna Arendt jako dziecko i potem już jako dorosła osoba, wydaje mi się, że nie czuła się wykluczona społecznie jako kobieta, natomiast absolutnie czuła się wykluczona jako Żydówka.

że Hanna Arendt analizuje zachowane dzienniczki szkolne i dzienniczki, które prowadziła jej matka, która tam bardzo szczegółowo opisywała różne wydarzenia z życia jedynej córki.

I Hannah Arendt o tym sama, przynajmniej ja się nie spotkałam czytając tutaj różne rzeczy, oczywiście mówi o antysemityzmie, ale nie mówi tego tak do głębiej, jak właśnie analizuje to Thomas Mayer w tej swojej biografii.

No tak, ale właśnie powiedziałaś to zdanie i ja bym chciała powiedzieć, a co by zrobiła Hanna Arendt w takim razie, czy powiedziałabyś, skoro jestem atakowana jako kobieta, to powinnam się bronić jako kobieta?

Ja myślę, że Hannah Arendt w ogóle chciała na jej przykładzie pokazać fiasko próby asymilacji intelektualistów właśnie w niemieckim społeczeństwie.

A Hanna Arendt, to też gdzieś wyczytałam w którejś z tych książek, uważała, że Carl Van Hagen, czyli mąż, fałszował te listy i dopiero właśnie tutaj dojście do tego zbioru, który, tak jak powiedziała Pani Helena, znajduje się w Krakowie,

Tak, ale rzeczywiście tu chciałam dodać, że to życie się trochę różniło pod tym kątem, bo jednak Hanna Arendt, jak wspomniałeś, że tutaj poszukiwanie tożsamości, wypieranie, przejście na chrześcijaństwo, to jest coś, z czym nie borykała się w zasadzie Arendt, bo ona po wyjeździe tak naprawdę zbliżyła się do tej swojej żydowskiej tożsamości i to stało się dla niej jakoś ważne.

Ale to, co ty mówiłaś, Helena, to znaczy, że ona się czuła w jakimś... Trudno mi sobie wyobrazić, żeby Hanna Arendt jakby nie wiedziała...

Ale no właśnie, dla mnie właśnie Hanna Arendt nie jest stricte teoretyczką.

zainteresowała, jak czytałam tę książkę, a mianowicie, że Hannah Arendt pracując na uniwersytecie też miała możliwość, czy była osobą, która decydowała o tym, kto mógłby, była w tym gronie decydującym o przyjęciu nowych osób,

Hannah Arendt była w redakcji takiego czasopisma wydawanego przez uczelnię, które się nazywało American Scholar.

I Hannah Arendt odmówiła udziału w tej dyskusji.

Hannah Arendt podobno temuż człowiekowi, który wyszedł z tą inicjatywą, podsunęła taki liścik, czy taką notatkę, zdanie, na którym to było napisane.

No i też mój promotor Marcin Król, to pamiętam z jednego z pierwszych wykładów na studiach sprzed ponad 20 lat, mówił o tym, że marzy o tym, żeby umrzeć w taki sam sposób jak Hannah Arendt, czyli w otoczeniu przyjaciół zaciągając się papierosem.

No, przeżyła Hanna Arendt-Simon, bo ponad 10 lat, 11 lat później zmerła, ale obie przeżyły różnego rodzaju właśnie rewolucje obyczajowe, wojny.

czy mających najlepsze owoce momentów w jej życiu, bo dzięki temu jednak Hanna Arendt jest pamiętana jako samodzielny byt, a nie jako kochanka.

Natomiast, no tak, bywa postrzegana jako jego kochanka, ale myślę, że ktoś, kto pomija całą spuściznę Hannah Arendt i skupia się na młodzieńczym romansie, po prostu jej nie szanuje.