Mentionsy

Zapraszam Was na dzisiejszy odcinek, w którym weźmiemy na tapet sprawę Jamesa Kahlera, zapisanej na trwałe w annałach amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości, jako głośny przykład dylematu jak traktować sprawców poważnych przestępstw, cierpiących na zaburzenia psychiczne.

Na skutek tej skargi wydano nakaz aresztowania Jamesa Kahlera pod zarzutem przemocy domowej.

Jego zdaniem ojcowska miłość Kahlera była zarezerwowana głównie dla Shona, podczas gdy dziewczynki czuły się odsunięte na dalszy plan.

Drzwi od tyłu domu prowadzące do kuchni zostały gwałtownie otwarte przez Jamesa Kahlera, uzbrojonego w karabin półautomatyczny,

Około godziny 19 czerwony Ford Explorer należący do Kahlera został odnaleziony porzucony przy małym gospodarstwie w rejonie Auburn Road na granicy hrabstw Osage i Shawnee.

Znaleźli także porzucony magazynek z nabojami niedaleko miejsca, gdzie zatrzymano Kahlera, który zapewne wypadł mu podczas ucieczki.

Na podłogach domu Doroty White znaleziono liczne łuski zgodne z amunicją kalibru .223, a w samochodzie Kahlera pusty futerał po karabinie Remington Caliber .223.

Rodzina i przyjaciele ofiar przedstawili obraz stopniowo narastającej przemocy i obsesji ze strony Jamesa Kahlera.

Dowody winy Kahlera były bowiem niepodważalne.

Te słowa w połączeniu z nagraniem alarmowym i zeznaniami innych świadków praktycznie przesądziły kwestię odpowiedzialności Jamesa Kahlera za zbrodnię już na etapie przedprocesowym.

Inni świadkowie, dawni współpracownicy Kahlera, opisywali jak pod koniec 2009 roku był on cieniem dawnego siebie.

Społeczność lokalna z uwagą śledziła przebieg rozpraw, oczekując, że wymiar sprawiedliwości rozwieje wszelkie wątpliwości i odpowie na pytanie, czy straszliwa zbrodnia Jamesa Kahlera była aktem zimnej kalkulacji, czy też desperackim czynem człowieka pogrążonego w obłędzie.

Obrońcy Kahlera na czele z Thomasem Hennim malowali z kolei obraz człowieka psychicznie chorego, pogrążonego w depresji i działającego pod wpływem załamania nerwowego.

Głównym świadkiem obrony został psychiatra dr Steven Peterson, który przebadał Kahlera po aresztowaniu.

W praktyce obrona Kahlera musiała więc przekonać przysięgłych, że jego choroba uniemożliwiła mu świadome i celowe działanie.

okoliczności obciążające, podkreślając okrucieństwo zbrodni i fakt zamordowania wielu osób, w tym dwóch nieletnich dziewcząt, co według prawa Kansas kwalifikowało czyn Kahlera do najwyższej kary.

Pod koniec sierpnia 2011 roku ława przysięgłych jednomyślnie zarekomendowała karę śmierci dla Jamesa Kahlera.

Obrona Kahlera natychmiast zapowiedziała apelację, wskazując szereg domniemanych błędów proceduralnych i konstytucyjnych.

Sąd Najwyższy Stanu Kansas rozpatrzył apelację w 2017 roku, a w lutym 2018 roku wydał wyrok podtrzymujący skazanie i karę śmierci Kahlera.

Mimo porażki na szczeblu stanowym, obrońcy Kahlera postanowili pójść dalej i złożyli wniosek o rewizję do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych.

Argumenty prawników Kahlera opierały się na stwierdzeniu, że pozbawienie osoby chorej psychicznie możliwości pełnej obrony z powodu niepoczytalności narusza prawo do rzetelnego procesu.

W listopadzie 2019 roku odbyła się rozprawa przed dziewięcioma sędziami w Waszyngtonie, podczas której padło wiele odniesień do historii Kahlera.

Dla Jamesa Kahlera wyrok Sądu Najwyższego oznaczał wyczerpanie ostatniej szansy na uchylenie skazania.

W międzyczasie prawnicy Kahlera podejmowali jeszcze próby ulżenia mu innymi środkami, między innymi wnosząc pozew cywilny dotyczący warunków odbywania kary, a także apelując do ewentualnej łaski gubernatora, lecz jak dotąd bezskutecznie.