Mentionsy

Chwilę później pojawia się Gandalf.

No i tutaj jest to bardzo też znane i zabawne, komiczne pojawienie się Gandalfa.

Gandalf łypnął na niego spod krzaczastej brwi, które wyrastały aż za rondo kapelusza.

Kiedy Gandalf kreśli znak na drzwiach, oni tam przychodzą, mówią to słynne dualin do usług, balin do usług i tak dalej i tak dalej.

No i to, co jest bardzo istotne, że kiedy Gandalf rozmawia z krasnoludami, stale, na samym początku przynajmniej, powtarza o nim raz za razem następujące kwestie.

Gandalf pełni w tej powieści bardzo ciekawą rolę.

Więc Gandalf pełni tutaj taką ciekawą postać z narracyjnego punktu widzenia.

Gandalf, kiedy mówi o tym, skąd ma klucz i mapę chyba, mówi o tym, że odnalazł go w lochach czarnoksiężnika, którego był więźniem, choć nie wiem, w jaki sposób tam trafił.

No ale pojawia się Gandalf, który mówi, nie, róbmy to inaczej.

No, więc potem się dowiadujemy, że to był Gandalf, który pojawił się w sam raz, żeby ich uratować.

To jest też taka cecha Gandalfa, że się zjawia tuż na moment przed katastrofą.

Ale właśnie tak było w tym wypadku, no i Gandalf ich wszystkich uratował.

No i potem się okazuje, że to są wyborne klingi, jak to zauważył Gandalf.

A ten drugi Gandalfy to Glamdring, czyli młotna wrogów.

Krasnoludowie i Hobbit, wykorzystując mądre rady Elronda, a także wiedzę i pamięć Gandalfa, obrali właściwy szlak, wiążący do właściwej przełęczy.

Gandalf kręcił głową i milczał.

Najlepsze rady i plany mądrych czarodziejów, takich jak Gandalf, i niezawodnych przyjaciół, takich jak Elrond, nie dawałyby na...

No i tutaj właśnie Gandalf skupia się na tym, że ponieważ nie ma króla, zdają sobie sprawę z tego, że gobliny mogą ich zaatakować.

No, kiedy król goblinów widzi miecze, chce od razu zabić całą drużynę, potem pojawia się Gandalf, wszystkie światła gasną i potem rozbłysk światła i Gandalf odcina głowę królowi.

Gandalf mówi, że nie mogło go zostawić i potem jest bardzo interesująca rzecz.

Krasnoludowie szemrali, kiedy Gandalf mówił, że nie mogą stąd odejść, zostawiając pana Bilba w rękach goblinów, póki nie sprawdzą, czy jeszcze żyje, a jeśli tak, powinni spróbować go ocalić.

No i szemrani przeciwko Gandalfowi, tak jak Izrael szemrał przeciwko Mojżeszowi.

Zaśmiał się Gandalf.

To są też takie zmianki, jakie non-stop Gandalf mówi.

Dowiadujemy się tutaj jedyna chyba istotna rzecz, że Gandalf zna magię ognia.

W międzyczasie Varg przemawia do Gandalfa i Gandalf się orientuje, jest przerażony tym, bo się wtedy orientuje, że Vargi i gobliny współpracują ze sobą, więc siły ciemności się łączą, co jest dość ważne z późniejszego punktu widzenia tej powieści, kiedy jest na przykład bitwa pięciu armii, jak się jednoczą siły zła.

Dowiadujemy się, że Gandalf kiedyś uroczył, uleczył władcę orłów, kiedy strzała jakaś go zraniła, dlatego się lubią.

Niech sprzyjający wiatr poniesie was tam, gdzie żegluje słońce i wędruje księżyc, odkrzyknął Gandalf, który znał właściwą odpowiedź.

No i tam jedyne co jest istotne, to że tu taka komiczna trochę jest tam historia, jak Gandalf opowiada historię w taki sposób, że Beorn chce ją dalej wysłuchać i w międzyczasie pojawiają się krasnoludy, więc nie pojawiają się wszyscy naraz, więc Beorn ich nie wypędza, tylko przyjmuje każdego po kolei, bo jest ciekawa historia, jak Gandalf opowiada o goblinach.

No więc jakby Gandalf jest całkiem mądry w tym wypadku.

No i potem Gandalf ich zostawia.

Gandalf wszystko wie i cały czas mówi o tym, że jest ukryty potencjał Bilba, który ma się dopiero pojawić.

Tutaj Gandalf, wydaje mi się, jakby nakłaniał do czegoś złego.

I to, co jest interesujące i to bardzo jest ciekawe, w książce, jaką mam, tu jest dużo przepisów i obrazków, jest motyw o tym, że działania Gandalfa w Hobbie są podobne do działań przypisywanych Liczy Rzepie, legendarnemu duchowi w Karkonoszach, który się pojawia w opowieściach, w rozmaitych postaciach.

No i potem, nie trudno z tego wywnioskować, że ich opinia o panu Bagginsie uległa zasadniczej zmianie i teraz poczuli do niego wielki szacunek, jak zresztą przepowiedział Gandalf.

Jak zawsze stać się na więcej, niż można by się po tobie spodziewać, to Gandalf mówi.

Gandalf zwraca uwagę na to, jak Bilbo jest wartościową osobą, bo woli on zapobiec rozlewowi krwi niż pieniądze i nawet kosztem własnego bezpieczeństwa chce uniknąć dojścia do konfliktu.

Nie zachowujesz się jak prawdziwy król spod góry, rzekł Gandalf, ale wszystko może się jeszcze zmienić.

Chodźcie, zawołał Gandalf.

Wolałbym jednak, by na zawsze zniknął z tego świata, mówi Gandalf.

I na to Gandalf mu odpowiada, mój kochany Bilbo.

No właśnie, czyli Gandalf zwraca nam uwagę na to,

Oczywiście, rzekł Gandalf, a niby dlaczego miałoby się to nie spełnić?

Zbywa Gandalfa, który mówi o przygodach, nie podoba mu się to, myśli tylko i wyłącznie brzuchem, tak jak Edmund, jak mówiliśmy, z Narnii od C.S.

Gandalf cały czas powtarza na początku i też później, że ten hobbit was zaskoczy i nawet samego siebie, co cały czas powtarza.

Bilbo po raz pierwszy wykazuje się odwagą, kiedy chce ukraść trollom sakiewkę, no ale wpada w tarapaty potem, jak wszyscy wiemy, i go muszą wyciągać, no i Gandalf ratuje wszystkich z opresji, jak to Gandalf.

I to akurat jest coś, co mi się trochę bardziej podobało w filmie niż w książce, a rzadko to mówię, o tym, że prawdziwą odwagą, to Gandalf chyba do niego mówi na początku historii, prawdziwa odwaga polega na tym, żeby wiedzieć, kiedy oszczędzić życie, a nie odebrać.

Jest mowa, że na nim tutaj się zda Rada Elronda i Gandalfa, że to miejsce nie znało króla.

W momencie, kiedy Gandalf mówi, aby nie zostawiać Bilba, kiedy oni uciekają od goblinów, bo Bilbo tam został i z Gollumem wtedy spędzał czas i zagadki ze sobą... grali w zagadki.

Krasnoludowie mówią, że to im się tam nie podoba i szemrali przeciwko Gandalfowi.