Mentionsy

Widzimy, jaki jest kompas moralny Bilba, co jest dla niego najbardziej istotne.

I to jest coś, co stoi w kontraście do postawy Bilba z końca powieści, który zrzeka się skarbu, żeby był pokój i żeby nie było bitwy między krasnoludami, a elfami i ludźmi.

Krasnoludowie są na zewnątrz, mówią o tym, że zgubili Bilba.

Krasnoludowie szemrali, kiedy Gandalf mówił, że nie mogą stąd odejść, zostawiając pana Bilba w rękach goblinów, póki nie sprawdzą, czy jeszcze żyje, a jeśli tak, powinni spróbować go ocalić.

Gandalf wszystko wie i cały czas mówi o tym, że jest ukryty potencjał Bilba, który ma się dopiero pojawić.

Więc jak widzisz, krasnoludy coraz bardziej lubią Bilba i dostrzegają, że jest to bardzo użyteczna osoba dla całej kompanii.

Na pewno zamierzali Bilbasowicie wynagrodzić za jego usługi.

Nagle ręka Bilba bezwiednie powędrowała ku klejnotowi, przyciągnięta jego czarem.

I Thorin oczywiście chce zabić Bilba, kiedy się dowiaduje, kiedy Bilba mówi... No bo tak, Bard mówi, mamy arcyklejnot, może go chcesz?

Bilba mówi, ja go dałem, a ty?

O Bilba chodzi oczywiście.

Chciał mieć skarbów i żądza skarbów sprawiła, że prawie zabił Bilba.

I postawa Bilba, pełna pokory, poświęcenia dla innych i wyrozumiałości jest czymś dobrym, co koniec końców Thorin też zauważa w nim, że jest dobre i że więcej mieszkańców świata powinno być takich jak Bilbo i powinni cenić jedzenie, zabawę i pieśni.

To zakończenie moim zdaniem tym bardziej podkreśla pokorę Bilba i to, że jest on małą postacią w tym wielkim świecie.

Jak mówiłem wcześniej, spotykamy bilbako bohatera, który jest stary już.

Na początku historii poznajemy Bilba, który stroni od przygód, nie lubi ich, nie chce o nich słuchać nawet.

Mamy Bilba, który jest odważnym bohaterem, wrócił do swojego domu, a świat dookoła się zmienił.

Przede wszystkim poznajemy Bilba, jak jest stary.

W momencie, kiedy Gandalf mówi, aby nie zostawiać Bilba, kiedy oni uciekają od goblinów, bo Bilbo tam został i z Gollumem wtedy spędzał czas i zagadki ze sobą... grali w zagadki.