Mentionsy

Dla polskich panów Jagiełło był może nieokrzesanym, ale jednak sprawnym politykiem o sporym doświadczeniu i niezaprzeczalnych atutach.

14 sierpnia 1385 roku w Krewie Wielki Książę Litewski Jagiełło potwierdził ustalenia dotyczące swojego małżeństwa z Jadwigą.

Ostatecznie Jadwiga podjęła ją na przełomie 1385 i 1386 roku, gdy Jagiełło wyruszył już w stronę Krakowa.

Wręcz przeciwnie, im bliżej Jagiełło był Krakowa, tym większy niepokój ogarniał Jadwigę.

Książę Jagiełło jest kosmaty niczym dziki niedźwiedź.

Nie wiadomo czy Jagiełło domyślił się celu wizyty Zawiszy, czy też może poseł nie był wystarczająco dyskretny.

Na chrzcie Jagiełło przyjął imię Władysław, na cześć pradziadka Jadwigi Władysława Łokietka.

Dawniej przyjmowano, że Jagiełło miał chwili ślubu przynajmniej 34 lata.

W tej sytuacji Jadwiga mogła liczyć najwyżej na to, że Jagiełło stanie się dla niej opiekunem i przyjacielem.

Jagiełło posiadał niewątpliwie cechy, które mogłyby pozwolić mu odegrać taką rolę w oczach młodej królowej.

Jagiełło zawsze dotrzymywał przyrzeczeń, a swoim poddanym nie pozwalał wycofać się z danego słowa.

4 marca 1386 roku Władysław Jagiełło został koronowany na króla Polski w Katedrze Wawelskiej.

Zaś Jagiełło, koronowany na monarchę, uzyskał te same uprawnienia.

Długosz pisze nawet ironicznie, że Jagiełło był człowiekiem ograniczonym i prostym.

Z dostępnych źródeł wynika, że w początkowym okresie małżeństwa Jagiełło traktował Jadwigę z troską właściwą ojcu lub starszemu bratu.

Dlaczego więc Jagiełło nie miałby potraktować podobnie gniewosza?

Jagiełło docenił politykę żony, która łagodziła konflikty niemożliwe do rozwiązania przez niego samego.

Władczyni spotkała się z wysłanym w zastępstwie Komturem i wyraziła swoją frustrację, oświadczając, że dopóki żyje, pokój między Polską a zakonem będzie trwał, ale po jej śmierci Jagiełło nie będzie miał już powodu do powstrzymania się przed wojną.

Jagiełło preferował proste dania jak pierogi z serem czy razowy chleb, natomiast Jadwiga wybierała wykwintniejsze potrawy, jak przepiórki nadziewane gruszkami i białe pieczywo.

Jagiełło większość czasu spędzał poza Krakowem.

Mimo starań Jadwigi, Jagiełło pozostał emocjonalnie obojętny wobec niej.