Mentionsy

Elżbieta Bośniaczka, królowa Węgier i regentka po śmierci swojego męża Ludwika Węgierskiego była postacią pełną

Bośniaczka przez lata pozostawała w cieniu, Ludwik nigdy nie dawał jej przestrzeni do rozwijania własnych umiejętności politycznych.

W tym wszystkim Bośniaczka była niemal odizolowana od świata władzy, co uniemożliwiało jej zdobycie doświadczenia w sztuce rządzenia.

Wbrew testamentowi Ludwika, który wskazywał młodszą córkę Jadwigę jako przyszłą królową Węgier, Bośniaczka wyniosła na tron starszą córkę Marię, którą osobiście faworyzowała.

Jednak jak to tłumaczyła sobie bośniaczka?

Bośniaczka chciała umocnić swoją pozycję jako regentka, licząc, że poprzez ten ruch zdobędzie czas na zabezpieczenie swojej władzy przed interwencją polityczną lub militarną.

Wierzyli, że Bośniaczka dochowa wierności ustaleniom Ludwika.

Bośniaczka mimo krytyki nie zamierzała ustępować.

Bośniaczka, która marzyła o władzy i prestiżu, wkrótce zaczęła tracić wszystko, co udało jej się zdobyć, zrażając do siebie zarówno poddanych, jak i dawnych sojuszników.

I choć Bośniaczka nigdy by tego głośno nie przyznała, to historia udowodniła rację Elżbiety Łokietkówny.

Elżbieta Bośniaczka, regentka Węgier i matka Jadwigi, znana ze swojej nieustępliwości i skłonności do komplikowania najprostszych spraw, znów postanowiła rzucić Polakom kłody pod nogi, odwlekając realizację tych zobowiązań.

Bośniaczka oznajmiła, że Jadwiga nie wyruszy do Polski od razu, ale dopiero po Wielkanocy, a więc pod koniec marca.

Bośniaczka zażądała, by córka przez kolejne trzy lata pozostawała pod jej opieką.

Elżbieta Bośniaczka była świadoma, że dalsza zwłoka groziłaby poważnymi konsekwencjami i nie próbowała przesunąć terminu.

Zakładał również, że Elżbieta Bośniaczka pogodzi się z utratą córki i tronu.

Jednak zamiast królewny Elżbieta Bośniaczka przysłała posła z wyjaśnieniem, że wiosenne roztopy uniemożliwiły podróż i konieczne będzie przesunięcie terminu.

Bośniaczka obiecywała, że przyśle ją do 8 maja kolejnego roku, tym razem już z całą pewnością.

Pod presją Leopoldowych nacisków Elżbieta Bośniaczka ostatecznie postanowiła dotrzymać wcześniejszych zobowiązań i wysłała do Krakowa Władysława Opolczyka, by zadbał o realizację małżeństwa.

Z aktu Budzyńskiego, dokumentu znanego niestety tylko z późniejszych kopii wynika, że Elżbieta Bośniaczka zleciła Opolczykowi wyjazd z Wilhelmem do Krakowa i to pilnowanie, by związek Jadwigi i młodego Habsburga został skonsumowany.

Po raz kolejny Bośniaczka rzuciła kłody pod nogi polskim możnowładcom.

Elżbieta Bośniaczka znalazła się w pułapce własnych intryg we wrześniu 1385 roku w tych samych dniach.

Bośniaczka wciąż próbowała znaleźć wyjście z sytuacji.

Maria Andegaweńska abdykowała na rzecz króla Neapolu, a Elżbieta Bośniaczka stała się nikomu niepotrzebną królową wdową, pogardzaną postacią z przeszłości.