Mentionsy

Może zaskakująco zabrzmi, ale wydaje mi się, że w pewnych aspektach jestem troszkę do Tove Jansson podobna.

I gdy znajduję to podobieństwo gdzieś w pani Marzenie Bumanowskiej czy w Tove Jansson, to ja zaczynam rozumieć, dlaczego ja z taką przyjemnością spędzam czas z tymi osobami.

To się rzadko zdarza, bo u Lindgren też można znaleźć jakieś treści, które odczytają dorośli, aluzje, nie wiem, tam do teorii niczego i tak dalej, ale tego nie jest tak wiele jak u Tove Jansson, więc to jest ta piękna, wybalansowana właśnie adresowość.

I to też wynikało z trudnej sytuacji, no bo Tove Jansson, perfekcjonistka i pracoholiczka, bo to trzeba też wyraźnie zaznaczyć, poprawiała swoje poprzednie tomy, gdy tworzyła kolejne.

Świat stracił kolory, tak wspomina ten okres Tove Jansson.

Jest książka i czytając tę książkę jeszcze zanim została przetłumaczona, mam ten przywilej, że jak coś wychodzi po szwedzku, to od razu wrzucam się na to i czytam, to zrozumiałam, jak bardzo oczytaną osobą była Tove Jansson jako erudytką, ile z tych lektur, czasem bardzo poważnych, wniosła do Doliny.

Potem wyszła książka, o której wspomniałam przed chwilką, Bual Westin, biografia Tove Jansson.