Mentionsy

Ale wiem ze wspomnień, z biografii Buel Westin, że mama, Signe Hammarstein Jansson, mama Tuwe, która była Szwedką, celebrowała tę Łucję w domu Janssonów.

Może zaskakująco zabrzmi, ale wydaje mi się, że w pewnych aspektach jestem troszkę do Tove Jansson podobna.

I gdy znajduję to podobieństwo gdzieś w pani Marzenie Bumanowskiej czy w Tove Jansson, to ja zaczynam rozumieć, dlaczego ja z taką przyjemnością spędzam czas z tymi osobami.

Jak kilkanaście lat byłam skupiona na twórczości Astrid Lindgren i dziwne ścieżki życiowe, to ona mnie zaprowadziła do Tuwe Jansson.

To się rzadko zdarza, bo u Lindgren też można znaleźć jakieś treści, które odczytają dorośli, aluzje, nie wiem, tam do teorii niczego i tak dalej, ale tego nie jest tak wiele jak u Tove Jansson, więc to jest ta piękna, wybalansowana właśnie adresowość.

Ojciec Wiktor Jansson wrócił z wojny domowej roku 1918 jako zupełnie inny człowiek.

No więc, gdy burza się rozpoczynała, fale biły obrzegi, to wtedy Jansson podrywał się i wracał ten stary Wiktor z błyskiem w oku i wszyscy wsiadali do łódki i gdzieś tam ruszali.

To jest nieprawdopodobna historia, wielokrotnie przywołowana w kontekście Tuve Jansson.

Te różnego rodzaju tajemnice z rodziny Janssonów wychodzą na światło.

W tym roku Sofia Jansson, bratanica, jedna z czołowych postaci w Moomin Characters, czyli firmie, która zarządza prawami autorskimi, napisała książkę Trzy wyspy.

I to też wynikało z trudnej sytuacji, no bo Tove Jansson, perfekcjonistka i pracoholiczka, bo to trzeba też wyraźnie zaznaczyć, poprawiała swoje poprzednie tomy, gdy tworzyła kolejne.

Świat stracił kolory, tak wspomina ten okres Tove Jansson.

Tuwa, tytuł brzmi Tuwa Jansson, słowa, obrazy, życia, mniej więcej.

Jest książka i czytając tę książkę jeszcze zanim została przetłumaczona, mam ten przywilej, że jak coś wychodzi po szwedzku, to od razu wrzucam się na to i czytam, to zrozumiałam, jak bardzo oczytaną osobą była Tove Jansson jako erudytką, ile z tych lektur, czasem bardzo poważnych, wniosła do Doliny.

Potem wyszła książka, o której wspomniałam przed chwilką, Bual Westin, biografia Tove Jansson.

Bo Jansson była oczytana, jej narzeczony, a to Wirtan był filozofem.

A Jansson robi to samo.

Jansson pokazuje, że ona stara się komunikować, gdzieś tam łapę podnosi.