Mentionsy

Aby trzymać rywala na dystans i ustawiać pod poważniejsze ciosy, Hardzejka szukał skrócenia dystansu i przyciśnięcia Wołczeckiego.

Dla Wołczeckiego była to dobra i zła wiadomość.

Zmyłki przy skracaniu dystansu u Wołczeckiego też były dobre.

Max trochę z czasem dostosował się do ofensywy Wołczeckiego.

Hardzejka z czasem przestał szanować siłę Wołczeckiego, co było szokiem.

I przez to w połowie szóstej rundy Wołczecki potężnym prawym podbródkowym ucelował Hardzejkę, u którego to nogi zrobiły się z waty, coś nie mógł się zregenerować, mimo że po chwili sam wszedł ze swoją ofensywą, to nie miał jak uciec w razie kontry Wołczeckiego, która to nadeszła.

Max o dziwo niczym czołg ciągle szedł do przodu, jakby go te uderzenia Wołczeckiego tylko wzmacniały, przez co Rafał boksował na wstecznym, dalej szukał nokautu, ale Hardzejka się nie dawał.

Hardzejka z presją i ciosami pchającymi Wołczeckiego na liny, dopóki Rafał nie wystrzelił z bombą i Max rzucał się do klinczu, byleby nie zaliczyć desek.

Dostaliśmy od Wołczeckiego pełną paletę umiejętności i potencjału, przede wszystkim ogromna siła uderzenia, dobre miksowanie ciosów, bo też wiedział kiedy się wycofać, wrócić do dżabów i lekko odpocząć.

Bo to chyba nie był problem z kondycją Wołczeckiego.

Co przewidujecie dla Rafała Wołczeckiego, żeby też nie na takim negatywnym zakończyć ten odcinek, bo jak dla mnie ten poziom europejski już jak najbardziej jest w zasięgu jego pięści.