Mentionsy

Rafał Wołczecki stłamsił Maksyma Hardzejkę i pokonał go w walce o pas WBC Baltic wagi średniej.

Hardzejka był twardy, nie wiem jak, ale tylko raz zaliczył deski, bo Wołczecki zdecydowanie nie próbował oszczędzać rywala.

Ale najpierw zaczynając od main eventu, Wołczecki ostatnio w mocnym gazie swoimi występami ustanowił samego siebie jako jednego z głównych do obserwacji z polskich bokserów.

Z początku Wołczecki próbował wyczuć rywala za jabem.

Aby trzymać rywala na dystans i ustawiać pod poważniejsze ciosy, Hardzejka szukał skrócenia dystansu i przyciśnięcia Wołczeckiego.

Wołczecki jak zawsze szukał nokautu, już w pierwszej rundzie Max poczuł kilka silnych lewych sierpowych Rafała.

Na początku drugiej rundy Wołczecki za to pięknym prawym krzyżowym wystrzelił.

Dla Wołczeckiego była to dobra i zła wiadomość.

W swojej agresji Wołczecki nie zapominał o defensywie.

Zmyłki przy skracaniu dystansu u Wołczeckiego też były dobre.

Max trochę z czasem dostosował się do ofensywy Wołczeckiego.

Zaczął walczyć na wyprzedzenie i gdy tylko poczuł go w swoim zasięgu, to wyprowadzał kilka ciosów, byleby Wołczecki do niego nie doskoczył.

Hardzejka z czasem przestał szanować siłę Wołczeckiego, co było szokiem.

I przez to w połowie szóstej rundy Wołczecki potężnym prawym podbródkowym ucelował Hardzejkę, u którego to nogi zrobiły się z waty, coś nie mógł się zregenerować, mimo że po chwili sam wszedł ze swoją ofensywą, to nie miał jak uciec w razie kontry Wołczeckiego, która to nadeszła.

Max o dziwo niczym czołg ciągle szedł do przodu, jakby go te uderzenia Wołczeckiego tylko wzmacniały, przez co Rafał boksował na wstecznym, dalej szukał nokautu, ale Hardzejka się nie dawał.

Hardzejka z presją i ciosami pchającymi Wołczeckiego na liny, dopóki Rafał nie wystrzelił z bombą i Max rzucał się do klinczu, byleby nie zaliczyć desek.

Powiedziałbym, że końcówkę raczej bezpiecznie Wołczecki przeboksował, wiedział, że ma wygraną i nie forsował jakiejś szalonej agresji.

Oczywiście to nie tak, że jakoś wygrywał te końcowe z Wołczeckim, ale widać było po nim, że po prostu nie chciał odpuszczać.

I bez niespodzianki Rafał Wołczecki wygrywa przez Jednogłośną Decyzję pełna dominacja.

Dostaliśmy od Wołczeckiego pełną paletę umiejętności i potencjału, przede wszystkim ogromna siła uderzenia, dobre miksowanie ciosów, bo też wiedział kiedy się wycofać, wrócić do dżabów i lekko odpocząć.

Gdyby tak walczył jak na samym końcu walki, to może by ona inaczej wyglądała, chociaż bardziej mi się wydaje, że to było takie combo tego, że Wołczecki zaczął odpoczywać, bardziej po prostu szukać tego pojedynczego ciosu, niż to, że Hardzejka nagle, nie wiem, znalazł jakiś przepis na niego.

Bo to chyba nie był problem z kondycją Wołczeckiego.

Wołczecki powiedział po walce, że gdzieś koło trzeciej rundy coś mu poszło w prawej ręce i odczuwał ból, dlatego tym lepiej, że konserwował siły, bo po co niepotrzebnie pogłębiać kontuzję, jak Hardzejka nie miał zamiaru być znokautowanym i Rafał jeszcze gorzej by sobie połamał rękę na czaszce Maxa.

Co przewidujecie dla Rafała Wołczeckiego, żeby też nie na takim negatywnym zakończyć ten odcinek, bo jak dla mnie ten poziom europejski już jak najbardziej jest w zasięgu jego pięści.