Mentionsy

Marian Kasprzyk w 1964 roku dopełnił złote trio polskiego boksu wraz z Kulejem i Grudniem, gdy pokonał w finale zmagań bokserskich na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio reprezentanta ZSRR Ričardasa Tamulisa.

Niższy Kasprzyk był znakomicie przygotowany na to, co Tamulis mógł zaoferować w ringu.

Ričardas Tamulis lub jak nazywał go pan Marian – Rysiek, czyli Ryszard Tomczykiewicz.

Tamulis znany był również z tego, że swoje sukcesy świętował tygodniami, szczególnie za pomocą alkoholu.

Jak wyglądała droga Kasprzyka i Tamulisa do finału Igrzysk Olimpijskich w Tokio?

Tamulis natomiast rozpoczynał zmagania od 1-8 finału, gdzie zwyciężył 5-0 z Brunonem Guze z Niemiec.

W ćwierćfinale Marian pokonał boksera gospodarzy Kichidziro Hamadę 5-0, a Tamulis takim samym rezultatem wyeliminował Ernesta Mabwe z Ugandy.

Tamulis natomiast bezproblemowo dojechał do finału.

Starcie Marian Kasprzyk kontra Ričardas Tamulis o złoty medal olimpijski w wadze półśredniej odbyło się 23 października 1964 roku.

Felix Stamm po walce Kuleja musiał pobiec do szatni, obudzić Kasprzyka i przygotować go do starcia z Tamulisem.

Tamulis również miał przemyślaną taktykę na pierwszą rundę.

Tamulis mimo wycofki nie zdążał się na czas cofać, przez co ciosy Mariana dochodziły do celu, a akcje kończyły się co najwyżej klinczem.

Gdy Tamulis wrócił do starej postawy, Marian natychmiast się dostosował.

Tamulis stał się o wiele bardziej agresywny, przyspieszył i zadawał znacznie więcej prostych.

Szczególnie widoczne było to w trzeciej rundzie, gdy Marian zaczął konsekwentnie atakować przez opuszczoną rękę Tamulisa, wchodząc ciosem z góry.

Garda zawsze podnoszona na czas, a nieustanne bujanie uniemożliwiało Tamulisowi precyzyjne namierzenie przeciwnika.

Kasprzyk 4, Tamulis 1.

W 1967 roku Tamulis zakończył bokserską karierę.

Śmierć Tamulisa od początku budziła poważne wątpliwości.

Głównym podejrzanym był Arvydas Bartosevicius, który wraz z Tamulisem i pewną Reginą K. brał udział w zakrapianej domówce.

Według jej relacji Tamulis został wyrzucony za barierkę.

Początkowo twierdził, że po prostu wszedł z powrotem do mieszkania, a gdy się odwrócił, Tamulisa nie było już na balkonie.

Twierdził, że w ogóle nie było go na balkonie, a Tamulis siedział na stołku i w pewnym momencie wypadł.

Rodzina Tamulisa domagała się zadośćuczynienia od oskarżonego, któremu groziło 15 lat pozbawienia wolności.

Znalazłem jeszcze jeden artykuł w języku litewskim wspominający Tamulisa, w którym pojawia się zdanie.

Najwyraźniej Bartosiewiczius został ostatecznie uznany za winnego zabójstwa Ričardasa Tamulisa.

Ku pamięci Tamulisa od 2009 roku w Kownie organizowany jest bokserski memoriał jego imienia.