Mentionsy

Wielka szarża Andrzeja Gołoty po Mistrzostwo Świata rozpoczęła się remisem z ówczesnym czempionem IB w wagi ciężkiej Chrisem Byrdem.

Plan Gołoty był prosty, zostać mistrzem i zakończyć karierę, odjechać w stronę zachodzącego słońca niczym kowboj.

Zdecydowanie była to jedna z najlepszych walk w karierze Gołoty.

Okolice Nowego Milenium były tragiczne dla Gołoty.

W końcu szczęście uśmiechnęło się do Gołoty, bo Chris Byrd nie miał walczyć z Polakiem.

W późniejszych rundach gdzieś od piątej Andrzej nieco się zmęczył, Byrd pozostawał względnie świeży, a i w klinczu znalazł on słaby punkt Gołoty i przepuszczał napierającego Polaka, który wbiegał w liny.

W 9 rundzie uświadczyć mogliśmy ikonicznej gardy krzyżowej Gołoty z uginaniem się w pasie, unikając obszernych ciosów.

Cały czas dociskał Byrda do lin, dobrze pracował w klinczu zanim Byrd rozgryzł grę klinczową Gołoty i samym nieustępliwym napieraniem wyłączył główne atuty Byrda.

Faktycznie pierwsza połowa walki była Gołoty, w drugiej to Byrd realizował swój styl gry.

Ja osobiście zgadzam się z tą drugą punktacją 115-113 dla Gołoty.

Ale powiedział, że sama siła ciosów Gołoty nie była nadzwyczajna.

Drogi Gołoty i Byrda prawie znowu by się przecięły.