Mentionsy

I jak to z kliszkami było, za chwilę wleciał drugi brat i sprał Byrda.

Andrzej zaczął mocno i zbijał wystawioną przed nią rękę Byrda, który walczył z pozycji odwrotnej, a po zbiciu wchodził ze swoją lewą.

Byrd odchylał się przed ciosami Polaka, jednak nieustępliwy polski czołg wchodził pewnie w dystans Byrda i zadawał swoje ciosy.

Mimo, że Gołota wyprowadzał więcej ciosów, tak były one w większości blokowane, a ciosy Byrda zyskały na precyzji.

W pewnym momencie, gdy Gołota przyszpilił Byrda do lin, walka wyglądała cios za cios.

Styl Byrda był bardzo niewygodny dla zawodników wagi ciężkiej z tamtych lat.

Cały czas dociskał Byrda do lin, dobrze pracował w klinczu zanim Byrd rozgryzł grę klinczową Gołoty i samym nieustępliwym napieraniem wyłączył główne atuty Byrda.

Poradził sobie z trudnym stylem Byrda, realizując swoją od lat znaną i prostą grę.

Zapytany o to, co było kluczem do efektywnego obijania Byrda w tej walce, Andrzej szczerze odpowiedział, że zbyt efektywny to nie był, bo jakby był, to znokautowałby Amerykanina.

Drogi Gołoty i Byrda prawie znowu by się przecięły.

Don stwierdził, że Byrd nie chciał walki z Vitalijem Kliczką i King chciał od Byrda odszkodowanie za bezpodstawne odmówienie udziału w negocjacjach.