Mentionsy

Ta opowieść to w telegraficznym skrócie historia Adama Newmana, założyciela WeWorka, startupu, który zdawał się podbić świat i okazał się pustą wydmuszką, która zrobiła w balona bardzo wielu mądrych ludzi.

Natomiast zaciekawiony historią WeWorka, sięgnąłem po książkę, która nazywa się Cult of We.

Okazało się, że inwestując w WeWorka, inwestorom często zapalały się takie żółte ostrzegawcze lampki, że jak to jest, że firma, bo dla tych, co nie kojarzą,

To, co oferował WeWork, to była przestrzeń coworkingowa, z której mogli korzystać freelancerzy albo firmy, które jeszcze nie miały swojego biura, na zasadzie abonamentu.

Podczas gdy WeWork sprzedawał biuro na godziny, co jest bardzo trudnym do skalowania modelem biznesowym.

I tak dla przykładu swoją firmę, która, przypominam, WeWork, to były po prostu biura do wynajęcia.

I choć nie mieli czegoś takiego, to Adam to powiedział nie tylko dlatego, że dobrze to brzmiało, ale przede wszystkim dzięki temu byli w stanie pozycjonować WeWork jako firmę technologiczną, mimo że nie mieli żadnego technologicznego produktu, ale przynajmniej dzięki temu mogli mieć wyższą wycenę.

Oczywiście WeWork nie upadł tylko i wyłącznie przez to, że nie było poczucia psychologicznego bezpieczeństwa w zespole zarządzającym.

To szybko opuszczał struktury WeWorka.

I taki zespół, który nie zgłasza, jak coś jest problematyczne i właśnie tuninguje rzeczywistość do tego, żeby lepiej to brzmiało, to jest taka tykająca bomba i ta WeWorkowa wybuchła w momencie, kiedy próbowali wejść na giełdę i dopiero wtedy zobaczyli, jaka jest faktycznie skala problemów.

WeWork obnażył pewne słabości, jeżeli chodzi o to, jak podejmujemy decyzje bardziej w oparciu o pozory, niż o faktyczne dane i jak dajemy się zwieść historiom i charakterom, które są w stanie pięknie mówić o tym, co wymyśliły, nawet jeżeli to się w ogóle nie pokrywa z rzeczywistością.

Wiele osób z wielkim podziwem patrzyło na dynamiczny wzrost WeWorka.