Mentionsy

Dostrzegła wzgardliwe spojrzenia, jakie Eugenia składała panu de Bray.

Udała się więc spiesznie do pana Debray, który podobnie jak cały elegancki świat Paryża był świadkiem podpisywania intercyzy, a gdy wybuchł publiczny skandal, czmychnął prędziutko do klubu i właśnie tam rozprawiał w towarzystwie kilku przyjaciół o tym, co się wydarzyło.

W chwili, gdy pani Danglar w czerni, z twarzą ukrytą za gęstą woalką, wchodziła po schodach prowadzących do mieszkania Debraya, mimo zapewnień odźwiernego, iż pana nie ma w domu, Debray odpierał argumenty jednego z przyjaciół, który próbował mu udowodnić, że po tak okropnym skandalu, jako przyjaciel domu, powinien poślubić pannę Danglar wraz z jej dwoma milionami.

Debray bronił się jak człowiek, który w rzeczywistości tylko czeka,

Pani Danglar tymczasem, wprowadzona przez Lokaja, zawoalowana i drżąca, czekała w małym zielonym saloniku pomiędzy dwoma koszami kwiatów, które sama tego ranka wysłała Debrayowi i które on, trzeba to przyznać,