Mentionsy

Baronowa bardzo liczyła na ten mariaż, aby uwolnić się wreszcie od opieki nad córką, która zważywszy na charakter Eugenii, nie była zbyt łatwa.

Baronowa weszła do domu z taką samą ostrożnością, z jaką Eugenia go opuszczała.

Baronowa mimo woli przypomniała sobie, jak była bezlitosna dla biednej Mercedes, którą spotkało niedawno tak wielkie nieszczęście.

Tłumacząc tak sobie zachowanie Vilforta, baronowa uznała, że działał na ich korzyść.

Baronowa postanowiła, że na zajutrz pójdzie do niego i wyjedna, by nie tyle uchybił swym powinnościom urzędnika, lecz aby okazał przynajmniej trochę powłażliwości.

Zniecierpliwiła się Baronowa.

— Chyba postradaliście zmysły — zawołała Baronowa.

— Baronowa Danglar.

Na dziedzińcu baronowa zobaczyła dostawcę, który został wpuszczony po zastosowaniu takich samych środków ostrożności, a teraz dokładnie sprawdzano jego towar.

Baronowa weszła na ganek, głęboko poruszona tym wszechogarniającym smutkiem, jaki panował w całym tym domu.

Zawołała Baronowa.

— A więc okaż mi pan trochę serca, kochany Wilfor — rzekła baronowa.

Przynajmniej do czasu, kiedy moja córka nie wyjdzie za mąż, dodała baronowa.

– zapytała Baronowa pół żartem, pół serio.

Baronowa zbladła.

Baronowa załamała ręce.