Mentionsy

Morrel spojrzał pytająco na Nortriera.

W tejże chwili wzrok d'Avriniego skrzyżował się ze spojrzeniem Nortriera.

I znieruchomiał, patrząc na nortriera, który bacznie śledził każdy gest lekarza.

Gdy tylko zamknęły się za nim drzwi, d'Avrigny podszedł do nortriera.

De Avrini patrzył ciągle na Nortriera.

– wyrwało mu się mimowolnie, gdy skierował wzrok w ślad za spojrzeniem Nortriera i ujrzał panią de Villefort, która właśnie w tej chwili mówiła.

Wrócił do nortriera, zamknął staranie drzwi, a upewniwszy się, że nikt nie słyszy, rzekł.

D'Avrigny zastanawiał się przez chwilę, a potem przysunął się bliżej Nortriera.

— spytał D'Avrigny, kładąc rękę na ramieniu Nortriera.

Cóż na kształt uśmiechu zarysowało się na nieruchomych ustach Nortriera.

— A, prawda — szepnął Davrini i zwrócił się znów do Nortriera.

D'Avrigny spojrzał w tym samym kierunku i zrozumiał, że oczy Nortriera utkwione były w butelce z lekarstwem, któremu podawano co dzień rano.

W oczach Nortriera błyszczała wciąż triumfalna radość.