Mentionsy

– odezwał się Monte Christo, biorąc serdecznym gestem dłoń Maksymiliana w swoje dłonie.

– odezwał się Monte Christo z uśmiechem.

No no, wtrącił Monte Christo wpatrując się uważnie w młodzieńca.

— rzekł Monte Christo, lekko pokasłując.

Monte Christo położył taki nacisk na te słowa, że Morel porwał się z miejsca i wykrzyknął.

– zakrzyknął Morel z taką zgrozą, że Monte Christo zadrżał on, który zachowałby spokój, nawet gdyby niebo runęło na ziemię.

– odparł Monte Christo, wzruszając ramionami.

Zawołał Monte Christo, zrywając się na równe nogi, chwytając Morela za ręce, które młodzieniec załamywał i wznosił do nieba.

Monte Christo wydał ryk, niczym zrajony lew.

Monte Christo zaraz zamknął na chwilę oczy po tym strasznym wybuchu, jakby oślepił go jakiś wewnętrzny blask.

– zawołał Monte Christo.

Monte Christo przyłożył dłoń do czoła.

Monte Christo podniósł głowę i tym razem był pogodny jak budzące się dziecko.

Ale Monte Christo spojrzał na nas z uśmiechem pełnym takiej melancholii i łagodności, że Maksymilian poczuł łzy w oczach.

Morel, ulegając niezwykłemu wpływowi, jaki wywierał Monte Christo na swe otoczenie, nawet nie próbował się spod niego wyrwać.