Mentionsy

zawołała Karkątka.

— Włóż pan przynajmniej brylant na powrót do pierścienia — rzekła kwaśno Karkątka.

— Poczekaj pan, zapalę lampkę — odezwała się Karkątka.

Jednak ani Jubiler, ani Kaderus, ani Karkątka nie zdawali się na nie zważać.

Karkątka podeszła do szafy i wyjęła z niej stary, skórzany pugilares, z którego wyciągnęli kilka zatłuszczonych listów i schowali na ich miejscu banknoty.

odezwała się Karkątka.

— Tak, tak, niech pan zostanie — zawtórowała Karkątka drżącym głosem.

— Zamknijże drzwi — rzekła Karkątka.

Szczególnie karkątka wyglądała wstrętnie.

– Zresztą wszystko jedno – odezwało się po chwili milczenia Karkątka.

– rzekła Karkątka, żegnając się.

A widzisz, dopiero mówiłeś, odezwała się Karkątka z okropnym usmiechem, że obrażam Boga, a oto sam Bóg nam go sprowadza.

Karkątka przeciwnie, wstała, poszła pewnym krokiem do drzwi i otwarła.

Karkątka zamknęła drzwi za jubilerem na cztery spusty.