Mentionsy

— spytał Bertuccio.

Mów, panie Bertuccio, proszę bardzo.

Ależ pan mi opowiada historię studni, panie Bertuccio, rzekł hrabia.

— O, panie Bertuccio!

Tego wieczora, ciągnął Bertuccio, mogłem zapewne zabić prokuratora, ale nie znałem jeszcze wszystkich zakątków ogrodu.

Wówczas rzuciłem się na niego i zatopiłem mu w piersi nóż, mówiąc – Jestem Giovanni Bertuccio, twoja śmierć za mojego brata, twój skarb dla wdowy po nim i widzisz, moja zemsta jest pełniejsza, niż się spodziewałem.

— Nie, panie hrabio — odpowiedział Bertuccio.

– O, jak mi Bóg miły, panie Bertuccio!

Bo zdaje mi się, panie Bertuccio, że mówiłeś o chłopczyku.

Bertuccio ukłonił się i podjął znów opowieść.

– O, panie Bertuccio, jak filozoficznie!

– O, gdyby był moim synem – odpowiedział Bertuccio – a chociażby i bratankiem, sprowadziłbym go na właściwą drogę.