Mentionsy

— Jak się masz, Maksymilianie?

Ale, Maksymilianie, jesteś cały przemoczony.

– W tym się nie przejmuj, Maksymilianie – rzekł z uśmiechem Monte Christo.

Maksymilianie, zobaczyć Cię ponownie to dla mnie szczęście i zapomniałem przez chwilę, że każde szczęście jest tylko ulotne.

Posłuchaj, Maksymilianie, mam nadzieję, że mnie dobrze rozumiesz.

Dobrze, Maksymilianie, zbadajmy, co się kryje na dnie twojego serca.

Maksymilianie, Twój ból jest już ukojony i przestań o nim mówić.

— Jest w tym coś z prawdy, Maksymilianie — rzekł hrabia z owym melancholijnym uśmiechem, który nadawał taki czar jego twarzy.

Właśnie tak, Maksymilianie.

— Posłuchaj, Maksymilianie — rzekł.

– Słuchaj, Maksymilianie – odezwał się znowu Monte Christo – nie mam na świecie żadnych krewnych, wiesz o tym.

Chcę powiedzieć Maksymilianie, że pragniesz rozstać się z życiem, bo nie znasz wszystkich jego radości, jakie umożliwia wielka fortuna.

Maksymilianie, mam prawie 100 milionów.

Kochany Maksymilianie,

Poproś Maksymilianie Anioła, który odtąd będzie nad Tobą czuwał, by zechciał czasem pomodlić się za człowieka, co na podobieństwo szatana przez chwilę poczuł się równy Bogu,

Co się zaś ciebie tyczy, Maksymilianie, oto cała tajemnica mojego postępowania względem ciebie.

Trzeba najpierw chcieć umrzeć Maksymilianie, by wiedzieć, jak dobrze jest żyć.