Mentionsy

Nazajutrz po wizycie hrabiego de Monte Christo u Danglarsa w dzień pogrzebu Walentyn, tajemniczy lokator zamiast jak zwykle o czwartej po południu, przyszedł tym razem o dziesiątej rano.

Pan Danglar wyjechał?

Oto, co było w liście, który doprowadził panią Danglard do takiego zdenerwowania.

Twój oddany mąż, Baron Danglar.

– zapytała pani Danglars z zaniepokojeniem.

A więc separacja jest nieodwołalna, a ja jestem wolna na zawsze, zakończyła pani Danglar z prośbą w głosie.

— wyszeptała pani Danglar.

Jesteś przecież bogata i wolna, jak napisał pan Danglar.

Pani Danglar nie patrzyła na to wcale, usiłując stłumić bicie serca i powstrzymać łzy, które uporczywie napływały jej do oczu.

A że moim bankierem nie jest pan Danglar, ręczę, że go zrealizujesz.

Pani Danglar machinalnie spojrzała na weksel, obligacje i plik banknotów.

Pani Danglar zapewne aż do tej chwili jeszcze na coś liczyła.

Nad pokojem, gdzie przed chwilą Dibrey dzielił miliony między siebie a panią Danglars,

– Mamo – mówił Albert w fili, gdy pani Danglar schodziła ze schodów – policzmy nasze bogactwa.