Mentionsy

Latem 1243 roku nad Jezioro Rządzkie w Prusach zjechały ciężkie chorągwie zakonu krzyżackiego, a naprzeciw nich stanęli Prusowie, wspierani przez Litwinów i Jaćwingów oraz książę Pomorski Świętopełk, który postrzegał konflikt jako okazję do wzmocnienia swojego wpływu na Pomorzu.

Rusowie walczyli o wolność od krzyżackiego jarzma, Litwini chcieli swobodnych szlaków handlowych, a Świętopełk działał strategicznie, licząc na osłabienie zakonu w regionie.

Po stronie zakonu zginęli między innymi marszałkowie Berlewin von Freiberg i Dytryk von Bernheim, a zwycięstwo Prusów i sprzymierzonego Świętopełka spowodowało czasowe wstrzymanie krzyżackiej ofensywy w głębi Prus.

Starcie nazwane przez historyków Bitwą pod Rządzem lub Bitwą na Jeziorze Rządzkim było jedynie epizodem wojennym, nie punktem zwrotnym, który odcisnął piętno na losach Prusów, Zakonu Krzyżackiego czy Księstwa Pomorskiego.

Analizy mobilizacji wojskowej i potencjału militarnego, które przedstawiają prof. Marian Biskup i prof. Gerard Labuda w ich monografii, dzieje zakonu krzyżackiego w Prusach, pozwalają pośrednio oszacować rozmiary populacji przez porównanie liczby wystawionych wojowników do całej społeczności.

Konrad Mazowiecki sprowadził zakon krzyżacki na pogranicze polsko-pruskie, nie przewidując jeszcze jego roli jako zaplecza niemieckiej ekspansji nad Bałtyrkę.

Zainteresowanych tematem państwa zakonu krzyżackiego odsyłam do serii krzyżackiej, o czym wspominałem.

Plemiona pruskie zobowiązywały się do przyjęcia chrześcijaństwa, rezygnacji z pogańskich praktyk, płacenia dziesięciny i pełnienia służby wojskowej na rzecz zakonu krzyżackiego.

Od 1265 roku przewaga militarna przeszła na stronę zakonu krzyżackiego.

Odzyskanie Prus przez zakon krzyżacki rozpoczęło nowy etap kolonizacji.

Przedstawia Herkusa Monte w postawie stojącej, przypominając jego rolę jako przywódcy powstania pruskiego przeciwko zakonowi krzyżackiemu i jest do dzisiaj sympolem historycznego związku Kłajpedy oraz regionu Litwy Mniejszej z dawnymi Prusami.