Mentionsy

Przypomnijmy, że potencjał militarny Wielkiej Brytanii wtedy to, owszem, super silna flota, silne lotnictwo, ale słabsze niż Luftwaffe, a jeżeli idzie o wojska lądowe, no to Korpus Ekspedycyjny 200-300 tys.

Przyceniała zdolność Wojska Polskiego do stawienia Wehrmachtowi i Luftwaffe oporu.

Ona nie miała przeciwko sobie takiej machiny wojskowej, jaką się okazał Wehrmacht i Luftwaffe, czyli te dwa narzędzia wojny na lądzie i w powietrzu, które w zasadzie były poza jakimiś tam epizodami niepokonane do bitwy pod Moskwą w grudniu 1941 roku i rozbiły nie tylko armię polską i co więcej robiły to w błyskawicznym

Ale nie można tutaj oczywiście w żaden sposób tej postawy brytyjsko-francuskiej traktować pobłażliwie, chociaż oni sami staną się w roku 1940 ofiarą tego, że nie wykorzystali zaangażowania większości sił Wehrmachtu i Luftwaffe na tym froncie wschodnim, który na krótko Polska stworzyła.

Problem był taki, że oczywiście były eskadry niszczycieli, część z nich zostanie zatopiona przez Luftwaffe w trakcie tej ewakuacji wojsk brytyjskich, francuskich z Dunkierki.

Okazało się też, że Luftwaffe Göringa nie jest wcale aż tak skuteczna, ponieważ w jakimś tam stopniu RAF zapewniał

Ale pamiętajmy też, że Luftwaffe była zaprawiona w bojach od wojny hiszpańskiej, chociaż nie wszyscy piloci.

Anglicy przeceniali wielkość i zagrożenie ze strony Luftwaffe, ale to się okazało lepszą receptą w tych walkach niż niedocenianie przeciwnika, co było cechą Luftwaffe i też takiej arogancji Göringa bardziej niż Hitlera.

Ale to była strategia Luftwaffe, nie tylko Hitlera.

Ale niezależnie od tego przeceniania, zawyżania niemieckich strat, no to te dwa miesiące sierpień, wrzesień pokazały walk, że Luftwaffe nie jest w stanie rzucić rafu na kolana, że nie ma swobody operacyjnej, ponosi znaczące straty w samolotach, ale co jest istotne w ludziach.

Natomiast bitwa o Anglię, przegrana Luftwaffe, przegrana Hitlera jest na pewno kluczowym, strategicznym momentem, ponieważ oznacza, że on nie będzie panował nad Europą.