Mentionsy

Historia BEZ KITU
Historia BEZ KITU
01.04.2026 08:00

Wielka Brytania w czasie II wojny światowej cz. 1 - prof. Jacek Tebinka

Układ sojusznicy między Polską a Wielką Brytanią zawarty w sierpniu 1939 r. gwarantował nam wsparcie militarne na wypadek ataku III Rzeszy. W krótkiej perspektywie czasu przyczynił się do kilkudniowego opóźnienie ataku przez Adolfa Hitlera na Polskę. Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 r. Wielka Brytania i Francja wypowiedziały Niemcom wojnę, co umiędzynarodowiło konflikt, ale Polska nie otrzymała oczekiwanego wsparcia wojskowego. Wobec nieprzygotowania sojuszników do podjęcia ofensywy, obawy przed dużymi stratami i przekonania o rychłej klęsce Polski, alianci nastawili się na wojnę defensywną i długotrwałą. Po klęsce kampanii wrześniowej Wielka Brytania znalazła się w stanie tzw. „dziwnej wojny”, unikając bezpośrednich działań ofensywnych na większą skalę przeciwko III Rzeszy. Sytuacja uległa gwałtownej zmianie w 1940 r., kiedy Niemcy rozpoczęły ofensywę na Europę Zachodnią, doprowadzając do upadku Francji. Wówczas Wielka Brytania, pozostając jedynym państwem kontynuującym walkę z Niemcami w Europie, skoncentrowała się na obronie własnego terytorium, co znalazło wyraz w zwycięstwie w bitwie o Anglię. Zapraszamy do wysłuchania i obejrzenia rozmowy z prof. Jackiem Tebinką, historykiem i politologiem z Uniwersytetu Gdańskiego.#historiabezkituZapraszamy do wsparcia naszej działalności poprzez serwisy: Patronite.pl/historiabezkitu.pl czyBuycoffee.to/historiabezkituZajrzyjcie również na naszą stronę internetową: https://historiabezkitu.pl

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 21 wyników dla "Chamberlain"

W tych ostatnich rozmowach między Hendersonem, który dodajmy był takim klasycznym zwolennikiem polityki epizmentu, polityki ustępstw wobec Hitlera, o wiele dalej szedł niż premier Wielkiej Brytanii Neville Chamberlain czy szef brytyjskiej dyplomacji Lord Halifax w tych ostatnich dniach pokoju.

Hitler zakładał, że Wielka Brytania i Francja mając tak słabych, jak on to oceniał, premierów jak Chamberlain i Daladier, których znał z konferencji monachijskiej, czyli tej sprzedaży Czechosłowacji dokonanej przez zachodnie demokracje,

Kompletnie lekceważył, co się okazało w odniesieniu do Chamberlaina błędem, bo do wojny, o czym powiemy i o czym wszyscy wiemy, doszło.

Wskazał Pan na ten psychologiczny moment związany z zajęciem Czech przez wojska niemieckie, który dla Chamberlaina był jakby szokiem, że ma po drugiej stronie kogoś, kto de facto jest dyplomatycznym oszustem.

Otóż Chamberlain coraz mniej ufał Hitlerowi.

Ale też dodajmy, że po samym zawarciu układu niemiecko-radzieckiego z 23 sierpnia, znana była ta część jawna, czyli układ o nieagresji, Chamberlain wysłał list do Hitlera, gdzie wyraźnie napisał,

Chamberlain nie był człowiekiem wojny, nie był przywódcą na czas wojny, co się okazało dosyć szybko.

Chamberlain stał na jego czele, ale dokonano pewnych zmian i pierwszym Lordem Admiraliszy został Winston Churchill, który pozostawał poza funkcjami państwowymi.

Najwyższa Rada Wojenna, premierzy Wielkiej Brytanii Neville Chamberlain, Francji Edouard Daladier, ministrowie spraw zagranicznych, szefowie sztabu i tutaj właściwie główną rolę odgrywali wojskowi.

No i też takim w zasadzie założeniem polityki brytyjskiej, w sensie gabinetu Chamberlaina, Lorda Halifaxa, Foreign Office brytyjskiego wywiadu, jesienią 1939, już też po podboju Polski,

Natomiast Wielka Brytania nawet nie wystosowała nuty protestacyjnej na Kremlu, chociaż Chamberlain w przemówieniu nazwał to czwartym rozbiorem Polski.

Chamberlain?

Dyskusja Foreign Office i między Chamberlainem, Lordem Halifaxem, Churchillem w gruncie rzeczy szła w październiku 1939 do uzgodnienia jakiej odmownej odpowiedzi mamy udzielić, ponieważ

Że nawet i Chamberlain, i Lord Halifax byli dalece od jakiegoś zdecydowanego antyhitlerowskiego stanowiska, jeśli chodzi o los Polski.

I tak na dobrą sprawę w Londynie Chamberlain i Halifax to byli gotowi machnąć ręką na Gdańsk, na Polskie Pomorze.

Chamberlain był uznawany za tego, który utracił Norwegię.

No więc Chamberlain utrzymał się u władzy, no ale było oczywiste, że no nie ma politycznego mandatu.

Chamberlain na pewno wolałby, żeby Lord Halifax był szefem rządu.

No i ten awanturnik, tak postrzegany przez znaczną część kręgów Chamberlaina, Halifaxa, Winston Churchill,

Sam Chamberlain, który pozostał jako minister w rządzie,

Raczej badacze się skupiali na tych rozmowach francusko-brytyjskich, kiedy Chamberlain będzie proponował Unię Brytyjsko-Francuską, żeby Francji utrzymać wojnę.