Mentionsy

Goście Dwójki
Goście Dwójki
10.12.2024 13:50

Z jidysz na polski. Bella Szwarcman-Czarnota i proza Lameda Szapiry

- Lamed Szapiro dowiódł, że jidysz może być narzędziem kultury nowoczesnej, która przemawia do czytelnika - mówiła w "Poranku Dwójki" Bella Szwarcman-Czarnota, laureatka nagrody magazynu "Literatura na świecie" za tłumaczenie tomu opowiadań "Wylej swój gniew" Lameda Szapiry.

Rozdziały (9)

1. Wprowadzenie do rozmowy

Bella Szwarcman-Czarnota omawia z gościem poranekem dwójki Nagrody Literatury na świecie, a w szczególności zbiór opowiadań Lameda Szapiry.

2. Historia znalezienia i tłumaczenia zbiórka opowiadań

Bella Szwarcman-Czarnota opisuje, jak zebrała różne opowiadania Lameda Szapiry, a także kontekst historyczny i literacki autora.

3. Biografia Lameda Szapiry

Rozmowa skupia się na biografii Lameda Szapiry, jego urodzeniu, wykształceniu i początkach kariery pisarskiej.

4. Pogromy i ich wpływ na twórczość Szapiry

Bella Szwarcman-Czarnota omawia wpływ pogromów na twórczość Szapiry, a także analizuje jego opowiadanie 'Wylej swój gniew'.

5. Analiza opowiadania 'Wylej swój gniew'

Rozmowa skupia się na konstrukcji i treści opowiadania 'Wylej swój gniew', a także na jego znaczeniu dla autora i czytelników.

6. Konstrukcja i motywacja opowiadania

Bella Szwarcman-Czarnota omawia konstrukcję opowiadania 'Wylej swój gniew' i jego motywację, a także rozmawia o zapisie historii przez literaturę.

7. Tłumaczenie literatury jidysz dzisiaj

Rozmowa skupia się na obecnej sytuacji tłumaczenia literatury jidysz, a także na jej znaczeniu dla kultury polskiej i europejskiej.

8. Wyzwania tłumaczenia literatury jidysz

Bella Szwarcman-Czarnota omawia wyzwania tłumaczenia literatury jidysz, a także na jej znaczeniu dla kultury polskiej i europejskiej.

9. Podsumowanie i podziękowania

Rozmowa zakończona podziękowaniami za rozmowę i gratulacjami za nagrodę literatury.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 3 wyniki dla "Szapiro"

Szapiro napisał pierwsze utwory po rosyjsku, wiersze.

Wydawnictwa, drukarnie, zwłaszcza w Warszawie, do której Szapiro trafił.

Zwłaszcza w Warszawie i Wilnie, ale to już było trochę później, bo właściwie to było wciąż Imperium Rosyjskie do 1918 roku, a Szapiro wyjechał wcześniej z Polski, więc dla niego to było jeszcze Imperium Rosyjskie.